مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

هرگاه امام عادل است حمل بر صحت کنید مگر اینکه قرائن خلافی بر شما ظاهر شود.

استفاده از قبرستان‌های عمومی برای این کار جایز نیست و نوعی بدعت است و بهتر است به‌جای این کار خیراتی برای آن‌ها در نظر گرفته شود.‌

احتیاط این است که به‌تدریج قضا کند.

هرگاه سجده را فراموش كند اگر پيش از ركوع ركعت بعد يادش بيايد بايد بنشيند و سجده را بخواند و دوباره برخيزد و از نو تسبيحات را بخواند، امّا اگر در ركوع يا بعدازآن يادش بيايد نمازش صحيح است و برگشتن واجب نيست و باید قضای آن را بعد از نماز به‌جا آورد.

هرگاه كسى در كشتى بميرد چنانچه بدن او فاسد نمى‏شود و بودنش در كشتى مانعى ندارد بايد صبر كنند تا به خشكى برسند و او را در زمين دفن نمايند وگرنه بايد او را غسل دهند و حنوط و كفن كنند و نماز بخوانند بعداً او را در چيزى كه حيوانات آبى نتوانند به بدن او دست يابند بگذارند و در آن را محكم كنند و به‏ دريا بيندازند و اگر اين هم ممكن نشود چيز سنگينى به پايش ببندند و به دريا بيفكنند و واجب است او را تا ممكن است درجایی بيندازند كه فوراً طعمه حيوانات دريا نشود

نمازهای سابق صحیح است ولی از این به بعد رعایت نماید.

هرگاه بدون رضایت وی ضبط کند اشکال دارد.

می‌تواند نماز را بشکند هرچند از حیواناتی که مالیت دارند نباشد.

اگر كسى كه براى حج يا عمره احرام بسته، فوت کند بايد او را مثل ديگران کفن كنند و پوشاندن سروصورت او اشكال ندارد.

اگر انفاق و کمک مالی به آنها فایده معقولی داشته باشد باید به آن عمل کند.

كسى كه در جاى غصبى زندانى است مى‏تواند بر خاك يا سنگ آن تيمّم نمايد و نمازبخواند.

در فرض سوال آن را از طرف صاحب اصلی به نیازمندان صدقه دهید.

اگر بعضى از اركان عمره را به‌قصد ريا انجام دهد و آن را باطل كند، اگر محل جبران باقى است و جبران كند، عملش صحيح است؛ هرچند گناه كرده است؛ اما اگر نتواند جبران نمايد، احتياط واجب آن است كه حج اِفراد بجا آورد و پس‌ازآن عمره مفرده انجام دهد و در سال ديگر حج را اعاده نمايد.

اگر بعضى از اركان حج را به‌قصد ريا انجام دهد و آن را باطل كند، اگر محل جبران باقى است و جبران كند، عملش صحيح است؛ هرچند گناه كرده است؛ اما اگر نتواند جبران نمايد، بايد سال آينده عمره و حج را اعاده نمايد.

درصورتی‌که واقعاً روزه گرفتن خوف ضرر داشته باشد (آن‌هم به تصدیق اطباء حاذق و متدین)، در این صورت می‌توانند روزه نگیرند و هرگاه به‌واسطه بيمارى، روزه ماه رمضان را نگيرد و بيمارى او تا ماه رمضان سال بعد طولانى شود، قضاى روزه‏هايى را كه نگرفته واجب نيست، فقط بايد براى هرروز يك مد (تقریباً 750 گرم) گندم يا جو و مانند آن به فقير بدهد، ولى اگر به‌واسطه عذر ديگرى (مثلاً به خاطر مسافرت) روزه نگرفته باشد و عذر او تا رمضان بعد باقى بماند احتياط واجب آن است كه روزه‌هایی را كه نگرفته بعد از ماه رمضان قضا كند و براى هرروز يك مد طعام به فقير دهد، همچنين اگر ترك روزه به خاطر بيمارى بوده، بعد بيمارى رفع شده و عذر ديگرى مانند مسافرت پیش‌آمده است.