چنانچه حاجى شيعه نمازش را بهگونهای انجام دهد كه معلوم نباشد حتّى موافق نظر اهل سنّت است، مثل اینکه بر پشت نمازگزاران صف جلو سجده كند (آنگونه كه بعضى از عوام اهل سنّت به هنگام ازدحام انجام مىدهند)، يا اتّصال صفوف را مراعات ننمايد، بايد نمازش را اعاده كند.
درصورتیکه به تشخیص حاکم شرع، فرزند با حضانت پدر در معرض انحراف و فساد قرار میگیرد حقّ حضانت او ساقط میشود.
هر گاه زن آگاهانه این کار را انجام دهد و شما از او شکایت کنید مستحق مجازات است ولی اگر ضرری به شما نزده مجازات او مجازات اضرار نیست بلکه تنها به دلیل تقلب مجازات می شود.
درصورتیکه احتمال قابلملاحظهای باشد اشکال دارد.
جايز نيست؛ مگر اين كه به هنگام وقف چنين چيزى شرط شده باشد.
هرگاه فرزند توانایى اداره کردن زندگى خویش را نداشته باشد و پدر بتواند نفقه او را بدهد بر او لازم است و سنّ خاصی شرط نیست; ولى فرزند نباید در تأمین زندگى خود کوتاهى کند، در صورت کوتاهى یا توانایی اداره کردن چیزى بر پدر نیست.
درصورتیکه در بازار به حد وفور پیدا شود اشکالی ندارد؛ ولی در غیر این صورت احتیاط در ترک آن است.
شما می توانید در هنگام وضو پمپ را خاموش کنید و یا آب را در ظرفی ریخته و از آب ظرف برای وضو استفاده کنید.
نیت را نباید بر زبان جاری نمایند و در فرض سؤال اشخاصی که جاهل قاصر باشند نماز آنها صحیح است و اگر جاهل مقصر باشند نماز را اعاده نمایند.
عقد موقّت یک نوع بیشتر نیست و همه این آثار در آن جمع است مگر اینکه در ضمن عقد شرط کنند که آمیزش جنسى نباشد و درهرحال عقد باید با اذن پدر باشد.
الف) در حدود و تعزیرات، همان گونه که در روایت بالا آمده، مطلقاً قسم نیست; ولى در قصاص و دیه قسم راه دارد. ب) آرى احکام ردّ قسم در قصاص و دیات نیز جارى است. ج) منکر باید قسم یاد کند. و اگر حاضر به قسم نشد و قسم را به شاکى ردّ کرد، و شاکى قسم خورد ادّعاى شاکى ثابت مى شود. (این در قصاص و دیات است، نه حدود و تعزیرات.) د) نسبت به مسائل مالى احکام یمین مردوده جارى است، ولى در حدّ یمین راه ندارد، بلکه باید از طریق بیّنه یا اقرار ثابت شود. ه) از جواب بالا معلوم شد.
با انجام اعمال توسط نائب از احرام خارج شده، اکنون می تواند احتیاطا نماز طواف را بخواند.
حدّ آن یک سال است.
