مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

عمل به احتیاط واجب مرجع در فرض مذکور مانعی ندارد.

آری به معنای حرام بودن است.

معنای این عبارت احتیاط وجوبی نزدیک به فتواست اما رجوع به مرجع دیگر مانعی ندارد.

1-فلسفه ارتباط کمی با احکام شرع دارد زیرا فلسفه مربوط به تکوین است و احکام شرع مربوط به تشریع.2-دانستن فلسفه تاثیری در اعلمیت ندارد.3-معظم له به مقدار لازم با فلسفه آشنا هستند.

در صورتی که باعث عسر و حرج اهل خانه شود می توان او را مجبور به درمان کرد و یا او را به مراکز نگهداری از این نوع بیماران سپرد.

تجری کراهت دارد.

شما برای به دست آوردن احکام باید به رساله های عملیه و کتاب های فتاوای مرجع تقلید خود مانند توضیح المسائل مراجعه کنید ولی مطالعه در صورتی که مطالب آن مفهوم باشد، مانعی ندارد.

آری؛ تقلید او در آن صورت اعتباری ندارد و اگر از ارتداد خود برگردد، تجدید نیت می کند.

عمل به احتیاط واجب در فرض های مذکور به شکلی که نوشته اید مانعی ندارد.

منظور احتیاط واجب در مقام عمل است.

مانعی ندارد.

قاعده لاضرر هم نفی و هم اثبات حکم می کند.

منظور از حرمت تنزیهی کراهت و از حرمت تکلیفی حرام بودن است.

رضایت مجتهد شرط نیست و تقلید صحیح است.

احتیاط مستحبی است که احتمال واجب بودن آن می رود.