هرگاه حيوانى را براى بردن بار شكستنى اجاره دهد چنانچه آن حيوان بلغزد يا رم كند و بار را بشكند صاحب حيوان ضامن نيست، ولى اگر بهواسطه زدن و مانند آن يا كوتاهى در هدايت حيوان از راه مورداطمینان، حيوان به زمين خورد و بار را بشكند ضامن است.
در فرض سؤال باید سفارش کند فردی که آنجا می رود از طرف او نماز طواف را بخواند و اگر دسترسی به فردی پیدا نکرد خودش همین جا نماز طواف را بخواند.
اشکال ندارد هر چند احتیاط در ترک آن است.
اگر میان دو محلی كه فاصله آن كمتر از چهار فرسخ است چند مرتبه رفتوآمد كند نماز او شكسته نخواهد بود، هرچند رویهمرفته هشت فرسخ و بيشتر شود مگر اينكه عرفاً به او مسافر بگويند و در اين صورت بنا بر احتياط واجب هم نماز را تمام و هم شكسته بخواند.
هرگاه كسى بگويد صبح نشده و هنوز وقت باقى است و انسان به گفته او كارى كه روزه را باطل میکند انجام دهد و بعد معلوم شود صبح بوده، در اينجا نيز قضا لازم است.(البته: درصورتیکه آن فرد انسان موثقی باشد تحقیق بوده و کافی است و قضا ندارد)
كسى بگويد صبح شده و انسان به گفته او يقين نكند يا خيال كند شوخى میکند و كارى كه روزه را باطل میکند انجام دهد بعد معلوم شود صبح بوده، روزهی او باطل بودهاما فقط قضا دارد و کفاره ندارد.
در فرض سؤال، بنا بر احتیاط واجب قضا دارد ولی کفاره ندارد.
درصورتیکه روال سابق زایل شده و سفرها از معیار مزبور کمتر شده است حکم مسافر را دارد.
هرگاه بهواسطه بيمارى، روزه ماه رمضان را نگيرد و بيمارى او تا ماه رمضان سال بعد طولانى شود، قضاى روزههايى را كه نگرفته واجب نيست، فقط بايد براى هرروز يك مد (تقریباً 750 گرم) گندم يا جو و مانند آن به فقير بدهد، ولى اگر بهواسطه عذر ديگرى (مثلاً به خاطر مسافرت) روزه نگرفته باشد و عذر او تا رمضان بعد باقى بماند احتياط واجب آن است كه روزههايى را كه نگرفته بعد از ماه رمضان قضا كند و براى هرروز يك مد طعام به فقير دهد، همچنين اگر ترك روزه به خاطر بيمارى بوده، بعد بيمارى رفع شده و عذر ديگرى مانند مسافرت پیشآمده است.
كسى كه بهواسطه بيمارى يا حيض و نفاس روزه ماه رمضان را نگيرد و پيش از پايان ماه رمضان از دنيا برود لازم نيست روزههايى را كه نگرفته براى او قضا نمايند.
هرگاه انسان نداند معاملهای را كه انجام داده صحيح است يا باطل، نمىتواند در مالى كه گرفته تصرّف نمايد، ولى مىتواند معامله را انجام دهد و قبل از تصرّف در مال، حكم آن را سؤال كرده، مطابق آن عمل كند، ولى اگر در موقع معامله احكام آن را مىدانسته و بعد از معامله شك كند صحيح انجام داده يا نه، معامله او صحيح است.
اگر بعد از فراغت وضو شك كند همه كارهاى وضو را انجام داده يا نه، يا شرايط در آن جمع بوده يا نه، اعتنا نكند، امّا اگر در حال وضو شك كند بايد به جا آورد.
در فرض سؤال نمیتواند، نذر و عقیقه دو چیز جدا هستند.
نماز باطل است و باید آن را دوباره بخواند.
