مسافرت فرزند در صورت نهی والدین
اگر فرزندی علیرغم نهی والدین از سفر به مسافرت برود، نمازش در آن سفر چه حکمی دارد؟
چنانچه فرزند با نهى پدر و مادر سفر نمايد بهطوریکه مايه اذيّت آنها شود، بايد نماز را بنا بر احتیاط واجب تمام بخواند.
چنانچه فرزند با نهى پدر و مادر سفر نمايد بهطوریکه مايه اذيّت آنها شود، بايد نماز را بنا بر احتیاط واجب تمام بخواند.
اگر فرزندخوانده پسر باشد راه محرمیت آن است که از شیر خواهر، یا مادر، یا زنبرادر، یا خواهرزادهها، یا برادرزادههاى آن زنِ فاقد فرزند بخورد تا آن زن، خاله یا خواهر و یا عمه رضایى آن پسر شود و محرم گردد؛ و اگر دوران شیرخوارگى پسربچه گذشته باشد راهى براى محرمیت او نیست.
بر پدر و مادر واجب است تا در جهت اظهار جنسیت غالب او اقدام کنند.
اگر موجب آزار پدر و مادر نشود اشکالی ندارد.
اگر سفر واجبى مانند حج واجب بوده باشد رضايت پدر و مادر شرط نيست و نماز شكسته است.
هرگاه يقين كند كه آن روز اوّل ماه رمضان است و عمداً روزه خود را باطل كند، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده، كفّاره بر او واجب نيست.
در فرض سؤال، میتواند خودش آن را تملّک کند و بعد براى آنها صرف نماید.
با توجه به اینکه به نیت مافی الذمه بوده، از همانکه زودتر واجب شده (متقدم) محسوب نماید البته احتیاط مستحب این است که اگر توانایی دارد به مقداری که عسر و حرج لازم نیاید تکرار کند.
این کار حرام نمی باشد اما کراهت دارد و می توانند با وضو گرفتن کراهت آن را برطرف نمایند.
در فرض سؤال 15 کفاره بدهد کافی است و بقیه صحیح میباشد.
هرگاه در اوّل نماز يا در بين حمد و سوره اقتدا كند و خود را به ركوع امام نرساند جماعت او صحيح نيست، مگر اينكه عذرى داشته باشد؛ و در رکعتهای ديگر نماز (غير از ركعت اوّل) نيز بايد خود را به ركوع امام برساند وگرنه جماعت او اشكال دارد. (یعنی نماز را تمام کند و بعدازآن نیز اعاده کند.)
اگر در عرف آن را دود غليظ بدانند و عمداً و با توجه استنشاق شود، روزه اشکال دارد و اگر مشکوک باشد، اشکالي ندارد.
آن یک روز را به نیت روزه نذر بگیرد و یک روز در آخر به نیت روزه کفاره اضافه کند.