باید نمازهای گذشته را اعاده کند ولی منظور از کمک گرفتن این نیست که آب بر کف دستش بریزد و خودش شستشو دهد بلکه منظور این است که آب بر اعضاء وضو بریزد و شخص دیگری او را شستشو دهد.
حرف کسی که رضایت دارد و اجازه میدهد مقدّم است.
كسى كه دستور زبان عربى را نمیداند ولى كلمات عقد را صحيح ادا میکند و معنى آن را نيز میداند عقد او صحيح است.
مانعی ندارد ولی در حالت نشسته نماز را ادامه دهد.
ذكر خدا، قرائت قرآن و دعا، در هر جاى نماز جايز است البته دعا و ذكر به زبانهای غیرعربی جایز نیست.
آنچه از قضاى روزه مانده، بعد از ماه رمضان بجا میآورد و اگر قضا را تا سال بعد نگرفته براى هر یک روز روزه یک مد طعام (یعنى معادل 750 گرم گندم) به فقیر بدهد.
اگر بخشیدهاند و تحویل دادهاند نمیتوانند پس بگیرند ولی چنانچه بچهها معتاد باشند میتوانند شخص امینی را قرار دهند تا خرج نیازهای ضروری آنها شود.
مانعی ندارد که از اموال صغیر برای نفقه او خرج شود.
اگر كسى نمىداند كه قرائت نمازش درست نيست و در نادانى خود معذور باشد، نمازش صحيح است و اعاده ندارد؛ امّا اگر مقصّر بوده، لازم است پس از درست كردن قرائت، نمازش را اعاده كند؛ وگرنه معصيت كرده است.
تقاضاى قسامه از سوى ولىّ طفل خواهد بود; و احکام بر آن جارى مى شود.
چنانچه قاضى در این گونه امور نیز ماذون باشد و علم از طرق عادى و معمولى بر این گونه امور حاصل گردد تعزیر کردن لازم است، مگر در مواردى که این گونه اقدامات منشا مفاسدى گردد که در این صورت پرده پوشى لازم است و هرگاه با احضارکردن و هشدار دادن و ارشاد نمودن وتعهّد گرفتن ردع و منع حاصل گردد باید به همان مقدار قناعت کرد.
هرگاه مانع رسيدن آب به بدن نباشد اشكالى ندارد و اگر مانع باشد تنها در صورت ضرورت جايز است و در اين صورت، حكم جبيره دارد مگر اينكه واقعاً كشت حقيقى باشد و جزء بدن شود.
جایز است به اندازه یک عدس از آن را در نصف استکان آب حل کنند و گاهی به قصد استشفاء از آن تناول کنند نه هر روز.
