كارهايى كه روزه را باطل میکند بنا بر احتياط واجب نُه چيز است: 1- خوردن و آشاميدن، 2- جماع، 3- استمناء، 4- دروغ بستن به خدا و پيغمبر صلیالله عليه و آله و ائمّه علیهمالسلام، 5- رساندن غبار غليظ به حلق، 6- فروبردن سر در آب، 7- باقى ماندن بر جنابت يا حيض يا نفاس تا اذان صبح، 8- اماله كردن با مايعات، 9- قى كردن عمدى.
هرگاه براى انجام كارى بعد از اتمام عمره از مکه خارج شود، چنانچه در همان ماه بازگردد، احرام بر او واجب نيست. مثلاً در اوایل ماه ذیالقعده عمره تمتّع را بجا آورده و از مکه خارجشده و به جدّه يا جاى ديگر خارج از محدوده حرم رفته و در همان ماه ذیالقعده بازگشته است، بر چنين شخصى احرام واجب نيست؛ امّا اگر در ماه بعد وارد شود بايد محرم گردد و دوباره عمره بجا آورد و همين، عمره تمتّع او حساب مىشود و احتیاط آن است كه براى عمره سابق يك طواف نساء و نماز طواف بجا آورد.
خشککردن صورت براى زنان با حوله مانعى ندارد. بهشرط اينكه تمامصورت را نپوشاند.
میتواند نماز را بشکند هرچند از حیواناتی که مالیت دارند نباشد.
در صورتی که طبق نظر کارشناسان مورد اطمینان در حال وقف محجور بوده، وقف او صحیح نیست.
وطی به شبهه نیز احکام فراش را دارد و اگر زن و مرد هر دو بی اطلاع بودند فرزند ملحق به هر دو و نسبت به هر دو حلالزاده است
حقوق آنها اشکال ندارد؛ چون مسئولين میگویند عدم توليد دخانيات در داخل سبب توسعه قاچاق و ايجاد آلودگي بيشتر در جامعه و خروج ارز شود. ولي فروش آزاد و مصرف آنها جايز نيست و شايسته است افراد خاصي مسئول فروش دخانيات میشوند تا نسبت به نوجوانها و جوانها کنترل لازم را داشته باشد و به کم شدن مصرف آن کمک کنند.
آب مضاف مانند گلاب و آبمیوه، چيز نجس را پاك نمیکند بلكه با ملاقات به نجس، نجس میشود؛ و نيز وضو و غسل با آن صحيح نيست.
لازم و واجب معمولاً به یک معناست، ولى گاهى لازم مفهوم وسیعتری دارد و بر غیر احکام تکلیفى نیز اطلاق میشود.
انجام محرمات احرام از روى جهل يا غفلت يا فراموشى موجب كفاره نمىشود و به حج و عمره ضرر نمىزند، مگر در صيد كه درهرصورت كفّاره دارد.
اگر يقين ندارند از راه حرام تهیهشده، تصرف در آن مانعي ندارد اما اگر يقين دارند و صاحب آن را میشناسند بايد به صاحبش برگردانند وگرنه ما به شما اجازه میدهیم تصرف کنيد و معادل آن را که تصرف کردهاید به نيازمندي بپردازيد؛ و اگر تمکن نداريد بر ذمه بگيريد و هر موقع که توانستيد، بپردازيد.
قتل انسان مطلقاً جايز نيست، حتى از روى ترحّم و حتّى با اجازه خود مريض. دليل اصلى اين مسئله اطلاقات ادلّه حرمت قتل از آيات و روايات است و همچنين ادلّه وجوب حفظ نفس؛ و ممكن است فلسفه آن اين باشد كه چنين اجازهای سبب سوءاستفادههای فراوان میشود و قتل از روى ترحّم به بهانههای واهى صورت میگیرد، يا افرادى بهقصد انتحار و خودكشى از اين راه وارد میگردند. بهعلاوه مسائل پزشكى غالباً يقين آور نيست و ایبسا افرادى كه از حيات آنها مأيوس بودهاند و بهطور عجيبى از مرگ رهايى یافتهاند.
چنانچه عامل ورشكست شده و ديگر معامله سودآورى انجام نمیشود، صاحب پول حق درخواست سود ندارد.
هرگاه زنى كودكى را شیر دهد به برادرهاى آن بچه محرم نمىشود و نيز خويشان آن زن به برادر و خواهرهاى بچه اى كه شیر خورده محرم نمىشوند.
