اگر كسى براثر عذرى موفّق بر وقوف در عرفات در روز نهم ذیالحجه نشود و شب عيد را هم عمداً و بدون هيچ عذرى وقوف نكند، حج او باطل مىشود؛ هرچند وقوف در مشعرالحرام را درك نمايد.
با توجه به اینکه اذان را دیرتر از مغرب میگویند اگر بعد از غروب آفتاب نماز مغرب را خوانده هر دونماز صحیح است.
اشکالى ندارد.
اگر كيسه بهصورت محمول است اشكالى ندارد و اگر بدن آلوده شود چنانچه عسر و حرجى نباشد آن را بشويند و اگر عسر و حرجى است به همان حالت نماز بخوانند.
اگر از قبل میدانست که آن مو بر لباس قرار دارد و یا شک در برطرف شدن آن بعد از یقین به قرار گرفتن داشته باشد نماز او اشکال دارد.
در مسئله طواف اشكالى ندارد.
شرکت آنها مانعى ندارد و حتى نذورات آنها را باید پذیرفت.
با توجّه به اینکه افراد موثق از شيعيان عربستان به ما اطلاع داده¬اند که ريشه¬هاي کوه صفا و مروه در ابتداي مسير جديد نيز وجود دارد، سعي صحيح است و در فرض اینکه ريشه¬ها در مسير جديد هم نباشد چون سعي از کوه صفا شروع و به مروه تمام مي¬شود سعي بين صفا به مروه در مسير جديد حالت بيضي و کمي منحني پيدا مي¬کند در اين صورت نيز سعي صحيح است و دليلي نداريم که بايد طي مسافت حتماً به خط مستقيم باشد و منظور سعي بين الجبلين است.و سعي در طبقه زيرين، چون ريشه¬هاي کوه است و بين الجبلين محسوب مي¬شود به هنگام ازدحام نيز مانعي ندارد. ولي در طبقات بالا صدق بين الجبلين نمي¬کند زيرا بر طبق این شريفه: إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ الله فَمَنْ حج الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ الله شاكِرٌ عَليمٌ بايد سعي مصداق «أن يطوف بهما» باشد ولي در طبقات بالا چنين صدقي نمي¬کند، البتّه در صورت ضرورت که سعي در پايين ميسّر نشود يا به علّت ازدحام شديد عسر و حرج دارد، مانعي ندارد.
دلیلى بر حرمت این امور نداریم.
زني که عقد دائم شده بنابر احتياط نبايد بدون اجازه شوهر از خانه بيرون رود يا کاري در خارج خانه انتخاب کند (خواه اجازه لفظي باشد و يا از قرائن معلوم شود که او راضي است) و نبايد بدون عذر شرعي از نزديکي کردن او جلوگيري کند، همچنين بر شوهر واجب است که غذا و لباس و منزل و لوازم ديگر را مطابق معمول براي زن تهيه کند (حتي هزينه طبيب و دارو و مانند آن) و اگر تهيه نکند بنابر احتياط بدهکار او خواهد بود، خواه توانايي داشته باشد يا نه.
