تلاوت از روی قرآن غصبی
اگر کسى قرآنى را بدون رضایت صاحب آن تصرّف نموده باشد آیا در صورت تلاوت آن ثوابى بر قرائت او مترتّب مى شود؟
جایز نیست و ثواب و امثال ذالک هم ندارد چون قرآن قصد تقرب می خواهد و غصب با قصد تقرب جمع نمی شود.
جایز نیست و ثواب و امثال ذالک هم ندارد چون قرآن قصد تقرب می خواهد و غصب با قصد تقرب جمع نمی شود.
اگر براى غسل ترتیبی وقت ندارد و می تواند ارتماسى انجام دهد، واجب است ارتماسی انجام دهد.
با توجه به اینکه 14 سکه اساس مهریه را تشکیل می داده این را نمی توان مهریه مبهم دانست و عقد صحیح است.
اصل این کار درست است و اگر شش ماه گذشت و طلاق نگرفت حق مهریه ندارد.
مردى که همسرش را طلاق داده مى تواند پولى بگیرد و رجوع کند و اگر غیر طلاق رجعى است احتیاج به عقد مجدّد دارد.
احتمال به گناه افتادن زن به تنهايى مجوز طلاق نيست بلكه تابع دو صورت فوق است.
احتیاج به طلاق نیست، بعد از ارتداد از هم جدا مى شوند.
هرگاه مالى را كه غصب كرده طورى تغيير دهد كه از اوّلش بهتر شود، مثلًا طلاى غصبى را به صورت گوشواره و گردنبند درآورد، چنانچه صاحب مال بگويد آن را به همين صورت به من بده بايد بدهد، و حتّى نمىتواند بدون اجازه مالك آن را به صورت اوّل بازگرداند و اگر بدون اجازه او آن را به صورت اوّل بازگرداند احتياط واجب اين است كه تفاوت قيمت را بدهد.البته اگر صاحب مال براى منظور خاصّى بگويد بايد آن را به صورت اوّل درآورى واجب است چنين كند و اگر عيبى بر آن وارد شود و قيمت آن از اوّل كمتر گردد بايد تفاوت آن را به صاحبش بدهد.
چنانچه بهگونهای باشد که تصرف در غصب محسوب شود، بنا بر احتیاط واجب وضو باطل است، مگر این که تکلیف وسایل حرام را مشخص نمایند و درصورتیکه صاحب اصلی را میشناسند از او اجازه بگیرند و یا وجه آن را بدهند؛ ولی اگر منحصر بود به وضوگرفتن با آب غصبی و در جای دیگر ممکن نباشد، تیمم کنند.
یقین مکلَّف کفایت نمی کند و در نماز طهارت شرط واقعی و ملاک می باشد، بنابراین باید وضو و عبادتی را که انجام داده تکرار نماید.
عمل كردن به اين قسم لازم نيست و شكستن آن كفّاره ندارد.
در صورتی که این کار ضرر آشکاری برای همسایه ها داشته باشد نباید آن را قبرستان کنند.
کسى که براى اثبات مطلبى قسم مى خورد اگر مجبور شود که براى نجات خود یا مسلمانان دیگرى از شرّ ظالمى قسم دروغ بخورد اشکال ندارد، بلکه گاه واجب مى شود و کفاره ندارد.
باید قیمت آن شاخه را به صاحبش برگرداند و ثمره تعلّق به صاحب درخت دارد.
اگر از حيوانى كه زنده است قطعه اى جدا كنند خواه دنبه يا گوشت بوده باشد خوردن آن حرام است.