اگر نيّت عمره مفرده كند و سپس بخواهد آن را عمره تمتّع قرار دهد حج او اشكال پيدا مىكند، ولى چنانچه عمره مفرده در ماههای حج واقعشده باشد و حج مستحبى باشد مىتواند آن را عمره تمتّع قرار دهد، همچنین اگر بدون توجه، نيت عمره مفرده كرده (چنانچه در ماههای حج باشد) مىتواند به عمره تمتع عدول كند.
عقیقه (قربانى کردن گوسفند و مانند آن براى فرزند) برای کسى که توانائی دارد، مستحب مؤکد است.تقسیم و طبخ آن به هر شکل باشد مانعی ندارد هرچند در برخى روایات از آبگوشت نام برده شده است. و بهتر است پدر و مادر از گوشت آن نخورند. امّا دفن استخوانها دلیل روشنى ندارد.
قاضى مى تواند آنها را طبق قانون اسلام، يا قانون خودشان مجازات كند.
چند غسل واجب، یا واجب و مستحب را می توان با یک نیّت انجام داد، یعنى یک غسل کند به نیّت جنابت و حیض و مسّ میّت و غسل جمعه و مانند آن و از همه کفایت می کند.
خوندماغ شدن روزه را باطل نمیکند مگر درصورتیکه:1- خون وارد فضاي دهان شود و عمداً فروببرد2- با بالا گرفتن سر يا بالا کشيدن بيني خون وارد حلق شود.
اگر مکان نمازگزار متحرّک باشد بطورى که نتواند کارهاى نماز را بطور عادى انجام دهد، نماز او باطل است بنابراين، نماز خواندن در هواپیما اگر بتواند کارهاى نماز را صحيح انجام دهد اشکال ندارد و اگر از جهت تنگى وقت يا ضرورت ديگرى ناچار باشد نماز را در هواپیما بخواند و قبله دائماً در حال تغيير باشد بايد تا آنجا که مى تواند به طرف قبله برگردد و در حال برگشتن به سوى قبله چيزى نخواند.
صید معمولاً بهوسیله دام و مانند آن است و شکار بهوسیله اسلحه.
گناه سارق از مسجد بیشتر است; ولى حدّ آن دو یکسان است.
در صورتی که بچه بالغ باشد و مدیر شرط کرده و کوتاهی نکرده باشد ضامن نیست.
اگر ادلّه کافى وجود داشته باشد، مانعى ندارد.
نگه داشتن بول و غائط مكروه است، و اگر ضرر داشته باشد اشكال دارد.
منظور از زبان حال آن است که حالت آن بزرگواران چنین تعبیراتى را اقتضا میکند و این کار به دو شرط جایز است: نخست اینکه، واقعاً این سخنان مناسب چنان حالتى باشد و دیگر اینکه، معلوم باشد که زبان حال است نه زبان قال.
احتیاط آن است که به تعداد آیات سجده که یقین دارد قرائت کرده است سجده بجا بیاورد.
در فرض سؤال مانعی ندارد، البته با توجه به آیهی قرآن بودن نباید تماس مستقیم با بدن داشته باشد.
قسم استظهاری قسمی است كه از میت به مدعی مرجوع شده است زیرا چه بسا میت با شاهد گرفتن و یا بدون شاهد گرفتن دین را ادا كرده باشد كه ما اطلاعی از آن نداریم این قسم برای نوع خاصی از دعاوی -كه دعوی دین بر میت باشد- كارآیی دارد و مورد آن جایی است كه “اصل حق” بر میت ثابت شده و “بقاء” آن در نظر حاكم مشكوك باشد كه در آن صورت، حاكم می تواند از مدعی بخواهد كه بر بقاء حق خود قسم یاد كند. در این مورد، كسی كه از او مطالبه قسم شده، نمی تواند قسم را به مدعی علیه رد كند. این سوگند در حقیقت برای تكمیل سائر دلائل است.
