مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر تایید کار او محسوب نشود اشکال ندارد و در هر حال با زبان خوب او را ارشاد کند.‌

در صورتی که سبب تقویت کفر نشود اشکال ندارد و به مقدار واجب آن ترک نشود.‌

از مصادیق رحم می توان از افرادی مانند پدر، مادر، پدربزرگ، مادربزرگ، برادر، خواهر، عمه، عمو، دایی، خاله و فرزندان آن ها و ... نام برد.

آن‌ها می‌توانند به دیدار شما بیایند یا در محل دیگرى ملاقات کنید، ولى در خانه ملکى پدر بدون اجازه او نمی‌توان رفت.

این امر عرفی است و در روایات و شرع چیزی در این مورد وارد نشده است.

هرگاه ادامه رابطه با آن‌ها مفسده داشته باشد و یا ترک آن موجب نهی از منکر آنان شود می‌توان موقتاً آن را ترک کرد. در غیر این دو صورت، باید در حدّ واجب صله‌رحم کرد و درعین‌حال امربه‌معروف و نهی از منکر با زبان خوش فراموش نشود.

حداقل صله‌رحم آن است که در عرف گفته شود: «فلان‌ کس با خویشاوندانش ارتباط دارد» و اگر طورى رفتار کند که بگویند: «قطع رابطه کرده» قطع رحم محسوب می‌شود و بستگان در این رابطه باهم متفاوت هستند: نسبت به پدر و مادر، فرزند، برادر و خواهر توجه بیشتری باید کرد و نسبت به ارحام دور توجه مختصر کافی است.

نوعى حق‌الله است که خداوند درباره رحم مقرّر فرموده است.

اگر قصد جدی از سلام کردن داشته باشند به مقداری که  موجب عسر و حرج نشود پاسخ دهند.‌

معیار صله‌رحم، داشتن ارتباط و پیوند با آن‌ها در حدّ متعارف و معمول است؛ البتّه هرقدر خویشاوندى نزدیک‌تر باشد رابطه باید بیشتر باشد.

سادات محترمند و سزاوار است احترام آنها رعایت شود.

درصورتی‌که در معرض اتهام قرار گیرد اشکال ندارد که موقتاً رفت‌وآمد را ترک کند ولی سعی کنید با این‌گونه امور رابطه خود را با اقوام ترک ننمایید.