مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

باید به ورثه آن بچه داده شود و سقط کننده اگر از ورثه باشد سهمی از آن نمی‌برد.

خريد و فروش، بلكه مطلق تجارت، با نبود ضرورت براى معتكف حرام است ولى اگر ديگرى را نايب بگيرد اشكالى ندارد.

آرى احراز شرط است; هر چند به وسیله قراین و شواهد باشد.‌

خواندن نماز اول وقت در ظهر روز جمعه در فرض مذکور مانعی ندارد.‌

در روايات اسلامى و كلمات فقهاى عظام (رضوان‌الله تعالى عليهم) آداب و مستحبات بسيارى براى هر يك از اعمال «حج» و «عمره» ذکرشده كه قسمت قابل توجّه‌ی از آن را عيناً در اينجا مى‌آوريم، ولى ازآنجاکه بعضى از آن‌ها دليل كافى ندارد (و ما اصلِ تسامحِ در ادلّه سنن و مستحبات را صحيح نمى‌دانيم) بهتر است همه را به‌قصد «رجاء»، يعنى به اميد این‌که مطلوب شرع مقدّس و داراى ثواب باشد، به‌جا آورد.«نكته مهم ديگر» این‌که انجام بعضى از اين مستحبات در زمان ما و در آن انبوه جمعیت، براى بسيارى از مردم غیرممکن است؛ بنابراين آنچه را ممكن است انجام مى‌دهند و آنچه را نمى‌توان انجام داد اگر موردعلاقه حاجى باشد و نيّت انجام آن را، در صورت امكان داشته باشد، طبق روايات معصومين: خداوند مطابق نيّتش به او پاداش خواهد داد.

باید آن را به‌عنوان مجهول‌المالک با اجازه حاکم شرع صدقه دهد و اگر خودش مستحق باشد می‌تواند با اجازه حاکم شرع تصرف کند.

احتياط واجب آن است كه اگر در حرم مكّه مالى كه قيمت آن به اندازه يك درهم يا بيشتر است پيدا كند آن را برندارد.

هر کس حق دارد در حال سلامت و در حال حیات خود هرگونه تصرّفى در اموال خود بنماید و به هر کس ببخشد.

وجه مزبور و زمین به ورثه آن مرحوم برمی گردد و اگر ورثه اجازه دهند می توان چیز دیگری در آن جا ساخت.

در فرض سؤال قصاص می شود.

تشهد از واجبات نماز است و در ركعت دوم و ركعت آخر نمازهای سه و چهار رکعتی خوانده می‌شود به این صورت كه بعد از سجده دوم می‌نشیند و در حال آرام بودن بدن ذكر تشهد را می‌گوید.

باید نماز احتیاط را روبه‌قبله بخواند.

مستحب است صاحبان عزا را تسلیت‌گویند، امّا اگر مدّتى گذشته است و خاطره مصيبت فراموش‌شده و به‌واسطه تسليت مصيبت يادشان می‌آید ترك آن بهتر است و نيز شايسته است تا سه روز براى اهل خانه میّت غذا بفرستند.

حيض كه گاهى از آن تعبير به عادت ماهانه یا پریود یا رِگل مى كنند خونى است كه غالباً در هر ماه چند روزى از رحم خارج مى شود و به هنگام انعقاد نطفه، غذاى فرزند است؛ زن را در موقع ديدن خون حيض حائض مى گويند و در شرع مقدّس اسلام احكامى دارد.

ستایش و نیایش مانعی ندارد.‌