مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

طلاق حکم است نه حق، لذا چنین شرطی باطل است.‌

مانعى ندارد كه زن نوه پسرى خود را شیر دهد.

احتياط مستحب آن است كه زن، بچّه دختر خود را شیر كامل ندهد همچنين بچه ‏اى را كه شوهر دخترش از زن ديگر دارد.

با توجه به اين که اين ازدواج بايد شرعا به مصلحت فرزند خوانده باشد و به اصطلاح فقها، غبطه او رعايت شود و اين کار غالبا به مصلحت فرزند خوانده نيست و راه را براي سوء استفاده باز مي کند از نظر ما شرعا جايز نيست.‌

زن مى‏تواند بدون اجازه شوهر بچه ديگرى را شیر دهد، به شرط آن‏كه حق شوهر از بين نرود، ولی احتیاط مستحب آن است که به بچه دختر خود شیر ندهد.

اگر شوهر هزينه هاي لازم را به طور متعارف مي پردازد اين کار جائز نيست. در غير اين صورت مي تواند هر روز به اندازه خرجي آن روز بدون اجازه از مال او بردارد و احتياط واجب آن است که اين کار با اجازه حاکم شرع باشد و اگر مجبور شود که خودش معاش خود را تهيه کند در موقعي که مشغول کار است اطاعت شوهر بر او واجب نيست.

اگر زن در موقع عقد شرط كند كه هرگاه شوهر مثلًا مسافرت نمايد، يا معتاد به مواد مخدر گردد، يا خرجى او را ندهد اختيار طلاق با او باشد، اين شرط باطل است، ولى هرگاه شرط كند كه او از طرف شوهرش وكيل باشد كه هرگاه اين كارها را انجام دهد خود را مطلّقه كند اين وكالت صحيح است و در چنين صورتى حق دارد خود را طلاق دهد.

در فرض سؤال می‌تواند به او بدهد.

مرد می‌تواند براى زن و زن براى مرد نيابت كند و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز باید به وظيفه خودش عمل نمايد، نه وظيفه میت و لازم نيست قضاى نمازهاى میت به ترتيب خوانده شود، خواه ترتيب آن را بداند يا نداند، مگر در مورد ظهر و عصر، يا مغرب و عشا از يك روز كه رعايت ترتيب در آن لازم است.

مرد نمى‏تواند زن را غسل دهد، همچنين زن نمى‏تواند مرد را غسل دهد، مگر زن و شوهر كه هرکدام مى‏تواند ديگرى را غسل دهد، هرچند احتياط مستحب آن است كه اگر ضرورتى نيست اين كار را نكنند.

مانعى ندارد و ممکن است به مقام اجتهاد برسد.‌

زن می‌تواند در ازدواج موقّت شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند و تنها لذّت‌های ديگر ببرد، ولى اگر بعداً به اين امر راضى شود مانعى ندارد.

در فرض سؤال زن می‌تواند چنین شرطی در ضمن عقد بنماید و هرگاه زن در عقد شرط كند كه شوهر او را از فلان شهر بيرون نبرد، مرد نمی‌تواند او را از آن شهر بيرون ببرد مگر با رضايت او.

درصورتی‌که مدّتى براى دادن مهر در عقد تعيين نشده باشد زن حق دارد مهر خود را فوراً مطالبه كند، بلكه می‌تواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر جلوگيرى كند، چه شوهر توانايى بردادن مهر را داشته باشد يا نه مگر اين‏كه عدم توانايى او قرينه بر اين باشد كه مهر از اوّل بر ذمّه بوده نه به‌صورت نقدى.

براى تصرّف باید از ورثه دیگر اجازه بگیرد.