در زكات قصد قربت شرط است، يعنى بايد براى اطاعت فرمان خداوند متعال زكات بدهد و بايد در نيّت خود معيّن كند كه زكات مال است يا زكات فطره، ولى اگر زكات گندم و جو و اموال ديگرى بر او باشد لازم نيست معيّن كند چيزى را كه میدهد زكات كدام است.
هرگاه مؤمنين زمانى به مسجد برسند كه نماز جماعت تمامشده، ولى صفها هنوز به هم نخورده، بنا بر احتیاط واجب اذان و اقامه ساقط است و ازاینجهت تفاوتى با نماز جماعت شيعيان ندارد.
نماز چنین شخصی کامل است.
هرگاه تمام شرایط معاوضه جمع باشد این شرط مانعی ندارد ولی بهتر است ازاینگونه شرطهای قمار مانند، پرهیز کنند.
بنا بر احتیاط واجب بخور غليظ روزه را باطل میکند اما بخور غير غليظ مانعي ندارد و معمولاً بخور دستگاهها غلیظ نمیباشد.
هرگاه بهعنوان آیة الکرسی (آیات قرآن) خوانده شود بدعت و حرام است و اگر بهعنوان دعا باشد با توجه به اینکه سند معتبری ندارد صحیح نیست.
اگر زمانی كه وارد آيه بعد شده شك كند آيه قبل یا قبلتر را خوانده يا نه يا وارد کلمهای از يك آيه شده، شك كند كلمه قبل را خوانده بايد بنا بر احتياط واجب برگردد و آن را بهقصد قربت بهجا آورد و بعد دنبال آن را ادامه دهد؛ اما اگر شروع به خواندن سوره کرده و در خواندن حمد شک کند یا به رکوع یا قنوت رفته و شک در حمد یا سوره کند نباید به شک خود اعتنا کند و نماز در این حالت صحیح است.
در فرض سؤال، به عنوان حقّ الزّحمه مانعى ندارد.
فرد میتواند روزه مستحب را نذر کند، مشروط بر اینکه بعد از روزههاي قضا، بتواند آن را بجا آورد. به اين معنا که اگر مثلاً ده روز، روزه قضا دارد و تا ماه رمضان آينده بيشتر از ده روز باقیمانده، میتواند نذر روزه کند ولي اگر فقط ده روز باقیمانده، با توجه به اینکه در اين حالت بايد روزه قضا را بگيرد، نذر روزه مستحبي اشکال دارد.
در صورتی که ترک فرمان پدر یا مادر باعث ایذاء آنها گردد، انجام فرمان آنها مقدم است. زیرا نماز اول وقت مستحب است ولی اطاعت پدر و مادر در آنچه گفته شد واجب می باشد.
مسافر میتواند در نماز جمعه شرکت کند و نماز او مجزى است ولى تنها استماع دو خطبه کافى نیست و باید دو رکعت نماز جمعه را بخواند و مسافرین بنا بر احتیاط واجب بهتنهایی (بدون شرکت غیر مسافرین) نمیتوانند نماز جمعه تشکیل دهند; بلکه باید نماز ظهر بخوانند. مسافر نمیتواند مکمّل عدد لازم (5 نفر) باشد، ولى اگر مسافرین قصد اقامه (ده روز یا بیشتر) بنمایند میتوانند نماز جمعه تشکیل دهند.
هرگاه چيزى را به كسى اجاره دهد و پيش از تحويل دادن به مستأجر كسى آن را غصب كند مستأجر حق دارد اجاره را به هم بزند ونيز مىتواند صبر كند و اجاره مدّتى را كه در تصرّف غاصب بوده به ميزان معمول از او بگيرد، امّا اگر بعد از تحويل كسى آن را غصب كند نمىتواند اجاره را فسخ كند.
