در فرض سؤال جایز نیست. (زن نمیتواند چنین شرطی کند و بر مرد نیز در شرایط فعلی جایز نیست.)
زن مسلمان نمیتواند به عقد كافر درآيد و مرد مسلمان نیز نمیتواند با غیر از یهود و نصاری ازدواج نماید، بنابراین ازدواج با زنان اهل کتاب مانند یهود و نصاری مانعی ندارد، البته اگر آنها نیز از کفّار حربی باشند ازدواج با آنها خلاف احتیاط است.
جایز نیست مگر در صورتی که ضرورت قطعیه داشته باشد.
اگر زن در جايى كه احتياج به اجازه شوهر دارد با اجازه او نذر كند، شوهرش بنابراحتياط واجب نمىتواند نذر او را به هم بزند يا او را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد.
هرگاه مرد همسرش را طلاق رجعى دهد نمىتواند او را از خانهاى كه موقع طلاق در آن بوده بيرون كند (مگر در بعضى از موارد خاص)، همچنين بر خود زن نيز حرام است كه براى كارهاى غير لازم از آن خانه بيرون رود.
مرد نمىتواند با دو خواهر اگرچه رضاعی باشند ازدواج كند و اگر دو زن را عقد كند بعد بفهمد خواهر بودهاند عقد اوّلى صحيح و دومى باطل است و اگر عقد در يك وقت بوده هر دو باطل است.
مرد نمى تواند بدون اذن همسر خود با خواهرزاده يا برادرزاده رضاعی زن خود ازدواج كند و نيز احتياط واجب آن است كه اگر با پسرى (العياذ باللّه) لواط كرده با دختر و خواهر و مادر رضاعی آن پسر ازدواج نكند.
درصورتیکه این کار با اجازه صاحبملک باشد - خواه با گرفتن پول یا بدون گرفتن- مانعی ندارد.
مرد میتواند زنى را كه صيغه اوست به عقد دائمى درآورد، ولى بايد نخست باقيمانده مدّت را ببخشد، سپس او را عقد كند.
میتواند شرط کند که زن نفقه خود را ببخشد.
میتواند مهریه را تا زمان معیّنی هرچند بعد از طلاق به تأخیر بیندازد ولی در صورت فوت باید مهریه را به ورثه بپردازد.
در فرض سؤال میتواند بگوید تمام ثروتم را بنامت کردم و شرط میکنم که بعد از من ازدواج نکنی و اگر ازدواج کرد قابلفسخ است. (اموال به ورثه برمیگردد)
چنین شرطی خلاف احتیاط است.
جايز نيست مردان انگشتر زينتى بپوشند؛ ولى انگشترهايى كه براى ثواب در دست مىكنند، اگر جنبه تزيينى نداشته باشد، بىاشكال است. بنابراين اگر انگشتر زينتى باشد، بايد از پوشيدن آن خوددارى كند، خواه بهقصد زينت باشد، يا نباشد.
نگاه كردن مرد به بدن زن نامحرم، خواه با قصد لذّت باشد يا بدون آن حرام است، ولى نگاه كردن بهصورت و دستهای زن نامحرم تا مچ اگر بهقصد لذّت نباشد و مايه فساد و گناه نگردد اشكال ندارد.
