مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

مستحب است جواب سلام را بهتر از سلام بگويند (البتّه در نماز بايد مثل آن باشد) مثلاً اگر كسى در غیر نماز بگويد: «سلام‌علیکم» در جواب بگويد: «سلام‌علیکم و رحمة الله».

در احکام وطن تفاوتی نیست ولی وطن اصلی با توجه به اینکه قوّت و قدرت بیشتری دارد اعراض ازآنجا مشکل‌تر است.

تفاوتی در میان زنان از این نظر نیست.

احتیاطاً نماز را اعاده کند ولی اگر می‌داند بی‌اختیار بوده اشکال ندارد.

دیدن مقدّمات کافى نیست.

در این مراسم قبل از هر چیز باید اهداف سالار شهیدان (علیه‌السلام) و یاران شجاعش از این قیام خونین به‌وسیله خطباى محترم و مدّاحان عزیز تشریح شود، سپس به مراسم سوگوارى بپردازند و عزاداری‌ها باید به همان شکل سنّتى و خالى از پیرایه و با خلوص نیّت انجام گیرد.ولى عزاداران محترم (خطبا و مداحان و آحاد مردم سوگوار) باید از سه کار پرهیز کنند: الف) از کلمات غلوآمیز که ائمّه هدى (علیهم‌السلام) یا بزرگان شهدا را هم‌ردیف خداوند قرار می‌دهد، جداً اجتناب کنند. ب) از اعمالى که سبب وهن مذهب در نظر دوست و دشمن می‌شود، خوددارى نمایند. ج) از رسانیدن آسیب جدی به بدن اجتناب ورزند؛ و سزاوار است مدّاحان عزیز مانند خطباى محترم، دوره آموزشى داشته باشند و از روش‌های سنّتى پیروى کنند.

صیغه‌ی مزبور صحیح است ولی بهتر آن است که آن را مجدداً تکرار کنند.

اين مطلب تابع عرف محل است. اگر در عرف محل حقّى براى زارعين قائل هستند بايد مطابق آن عمل شود و اگر حقّى قائل نيستند حقّى ندارند.

می‌تواند تاریخ جدید به میل خود انتخاب کرده و مطابق آن عمل کند.

كسى كه قضاى روزه ماه رمضان را گرفته جايز نيست بعدازظهر روزه را باطل كند و اگر عمداً چنين كارى كند بايد به ده نفر فقير هرکدام يك مد طعام بدهد و اگر نمى‏تواند بايد سه روز روزه بگيرد و احتیاط مستحب آن است که این سه روز پی‌درپی باشد.

نماز جماعت بر نماز نافله مقدم است.

البته چون از ابتدا نمی‌دانسته‌اید نماز او مستحبي است نماز شما صحيح است.

اگر بین الله و اکبر وصل به سکون صورت بگیرد نماز اشکال دارد ولی اگر اکبر و بسم‌الله باشد نماز باطل نیست ولی بهتر است ترک شود.

اگر قبل از ظهر بوده است کفاره ندارد، اما اگر بعدازظهر بوده است، احتیاط واجب آن است که کفاره بدهد و کفاره‌ی آن سیر کردن ده فقیر می‌باشد و اگر توانایی ندارد سه روز روزه بگیرد.

اگر مسئله‏اى پيش آيد كه حكم آن را نمى‏داند می‌تواند عمل به احتياط نمايد، يا اگر وقت آن نمى‏گذرد صبر كند تا دسترسى به مجتهد پيدا كند و اگر دسترسى ندارد یک‌طرف را كه بيشتر احتمال صحت مى‏دهد انجام مى‏دهد و بعداً سؤال مى‏كند، اگر مطابق فتواى مجتهد بود صحيح است وگرنه بايد اعاده کند.