مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر قبل از تقصير مى‌داند هفت دورِ كامل را بجا آورده و شك در دور بيشتر سعی دارد، سعى او صحيح است و اعتنا نمى‌كند.

هرگاه بعد از اتمام سعى و انجام تقصير، شك كند آيا هفت دور را کامل بجا آورده، يا نه؟ يا ساير شرايط موجود بوده، يا نه؟ اعتنا نمى‌كند.

مرتکب گناه شده، ولى نماز او در تنگی وقت با تيمّم صحيح است.

هرگاه براى فرار از انجام كار واجبى مسافرت نمايد، مثل اين‏كه بدهكار است و می‌تواند بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه می‌کند، امّا او براى فرار از پرداخت بدهى مسافرت نمايد، بايد نماز را تمام به‌جا آورد، ولى اگر چنين قصدى را ندارد بايد نماز را شكسته بخواند.

كسى كه وضو دارد و مى‏داند اگر وضوى خود را باطل كند نمى‏تواند وضو بگيرد، چنانچه ضرر يا مشقّت فوق‏العاده‏اى ندارد بايد وضوى خود را براى نماز نگه دارد، حتّى اگر احتمال قابل توجّهى بدهد كه آب براى وضو پيدا نخواهد كرد و يا اين‏كه قبل از وقت نماز وضو دارد و مى‏داند بعداً دسترسى به آب ندارد، احتياط واجب آن است كه وضوى خود را نگه دارد.

كسى كه چند نماز از او قضا شده و شماره آن‌ها را نمی‌داند، مثلاً نمى‏داند دونماز بوده يا سه نماز، كافى است مقدار كمتر را بخواند (البته اگر هیچ احتمالی نمی‌دهد آن مقدار که یقین دارد را بخواند و در مورد مشکوک وظیفه‌ای ندارد) امّا اگر قبلاً شماره آن‌ها را مى‏دانسته، ولى به‌واسطه سهل‌انگاری فراموش كرده، احتياط واجب‏ آن است كه مقدار بيشتر را بخواند، ولی اگر اتفاقاً فراموش کرده است اگر مقدار کمتر را بخواند کفایت می‌کند.

كسى كه مى‏داند مقدار كمى وقت دارد امّا مى‏ترسد اگر سراغ وضو يا غسل برود به نماز نرسد بايد تيمّم كند.

هرگاه بتواند وضو بگیرد یا غسل کند و نماز را بدون مستحبات (ماننداقامه و قنوت) به جا آورد باید چنین کند حتّى اگر به اندازه سوره هم وقت ندارد مى تواند آن را ترک نماید و با وضو نمازبخواند.

اگر با پولى كه خمس يا زكات آن را نداده لباس بخرد، نماز در آن لباس اشكال دارد، همچنين اگر لباسى را نسيه بخرد امّا در موقع معامله قصدش اين باشد كه از پولى كه خمس يا زكات آن را نداده بدهى خود را بدهد يا اصلاً بدهى خود را ندهد نمازش اشكال دارد.

درصورتی‌که شاباش را برای رقص نداده باشند، نماز صحیح است.

غسل صحیح است ولی اگر سبب قضا شدن نماز او شود گناه مهمی کرده است

درصورتی‌که بعد از بول استبرا کرده است نمازهای گذشته صحیح است.

هرگاه انسان از نگهدارى امانت منصرف شود و وديعه را فسخ كند بايد هرچه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولی او برساند، يا به آن‌ها خبر دهد كه مالشان را ببرند و اگر بدون عذر مال را به آن‌ها نرساند و خبر هم ندهد چنانچه تلف شود بايد عوض آن را بدهد.

این گونه نیت کردن کفایت نمی کند و هرگاه قصد نداشته باشید به وطن اصلی برای اقامت مستمر در آینده نزدیک برگردید اعراض محسوب می شود.

این‌گونه نیت کردن کفایت نمی‌کند و هرگاه قصد نداشته باشید به وطن اصلی برای اقامت مستمر در آینده نزدیک برگردید اعراض محسوب می‌شود.