مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

در فرض سؤال باید همه آن‌ها آن نماز را اعاده کنند.

هرکدام باید به تکلیف خود عمل نمایند.

شامل نماز احتیاط نیز می‌شود.

درصورتی‌که زیاد تکرار نکرده باشید نمازهای گذشته صحیح است.

اگر عرف او را کثیر الشک بداند احکام شاک بر او بار می‌شود ولی غالباً کسی کمتر از معیاری که در رساله بیان‌شده است شک می‌کند را عرف کثیر الشک نمی‌داند.

ملاک این است که در عرف بگویند زیاد شک می‌کند لذا فرقی بین شک در نماز واجب و مستحب نیست.

هرگاه کثیر الشک در رکعات نماز به شکش اعتنا کند نمازش اشکال دارد ولی در حال حاضر اگر ارکان نماز اضافه نمی‌شده و در یادگیری مسئله کوتاهی نکرده اعمال گذشته صحیح است و از این به بعد مراعات نماید.

در غیر مواردی که در رساله آمده جایز نیست.

در مواردی که یقین به صحت عمل خود داشته و درواقع باطل بوده چنانچه قاصر باشد عمل او صحیح است البته در غیر از ارکان و طهارت (وضو، غسل و تیمم) و الا باید نماز را اعاده نماید.

در این موارد که شک قبل از سجده دوم است احتیاط این است که نماز را تمام کرده و بعد اعاده کنند.‌

تفحص لازم نیست، باید موردشک را ذکر کنید تا حکم دقیق آن بیان شود به‌طورکلی اگر یقین کنید رکعت یا رکنی کم یا زیاد شده نماز باطل است.

در صورت که برخاسته و ایستاده اید و شک در تعداد سجده ها نموده اید به شک اعتنا نکنید هر چند قرائت را شروع نکرده باشید.‌

در فرض سؤال اگر در یادگیری مسئله کوتاهی نکرده است نماز صحیح است اما از این به بعد رعایت نماید.

احتیاط این است که نماز را اعاده کند.‌

افعال جداگانه محسوب می شوند لذا اگر در هر کدام نسبت به اعمال قبل شک کند نباید به شک خود اعتنا کند.‌