مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

آری می‌تواند سوره را رها کند.

اگر موقعى كه امام در ركوع است به او اقتدا كند و به ركوع رود و به ركوع امام برسد نماز او صحيح است، خواه امام ذكر ركوع را گفته باشد يا نه و ركعت اوّل او حساب می‌شود، امّا اگر به ركوع امام نرسد یا در این زمینه شک کند، نمازش را فرادا‏ تمام كند و بنابراحتياط واجب اعاده نمايد. البته اگر پيش از آنکه به‌اندازه ركوع خم شود امام سر از ركوع بردارد، نيت فرادا‏ می‌کند و نمازش صحيح است و اعاده ندارد.

اگر انسان نداند نمازى را كه امام مى‏خواند نماز نافله است يا نماز واجب نمى‏تواند به او اقتدا كند.

اگر امام ايستاده باشد و مأموم نداند در كدام ركعت است می‌تواند اقتدا كند و حمد و سوره‏ را به‌قصد قربت ‏بخواند و نمازش صحيح است، خواه معلوم شود امام در ركعت سوم و چهارم بوده، يا در ركعت اوّل و دوم، به‌شرط اين‏كه نماز ظهر و عصر باشد كه حمد و سوره را امام آهسته مى‏خواند.

با توجه به اینکه امام عمداً نماز عصر را مقدم نکرده است اقتدای نماز عصر به وی اشکالی ندارد.

نماز را با امام تمام کند و احتیاطاً اعاده کند.

نماز را رها کند و رو از قبله برگرداند و بعد دوباره تکبیر بگوید.

اگر مأموم سهواً پيش از امام سر از ركوع بردارد بايد دوباره به ركوع برود و با امام سر بردارد و زيادى ركوع در اينجا نماز را باطل نمى‏كند، ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آن‏كه به ركوع برسد امام سر بردارد نمازش باطل است.

هرگاه مأموم خيال مى‏كرد امام سر از سجده برداشته، او هم سر از سجده برداشت، بايد دوباره به سجده برود و اگر اين كار در هر دو سجده واقع شود زيادى دو سجده كه ركن است نماز را در اينجا باطل نمى‏كند، امّا اگر به سجده برگردد درحالی‌که در همان لحظه امام سر از سجده برداشته است، اگر در يك سجده چنين اتفاق افتد نمازش صحيح است و اگر در دو سجده باهم باشد نمازش باطل می‌شود.

هرگاه مأموم سهواً قبل از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر سر بردارد به مقدارى از قرائت امام مى‏رسد بايد برگردد و قرائت امام را درك كند و با او به ركوع رود و هرگاه مى‏داند به چيزى از قرائت امام نمى‏رسد احتياط واجب آن است كه سر بردارد و با امام نماز را تمام كند و نماز را دوباره بخواند. البته اگر هنگامی‌که امام مشغول گفتن الله‌اکبر قبل از رکوع است و فوراً امام به رکوع می‌رود اگر مأموم سهواً قبل از امام به رکوع برود تکلیفی ندارد و نماز او صحیح است.

اگر مأموم سهواً حمد و سوره را بخواند، يا گمان كند صدايى را كه مى‏شنود صداى امام نيست و حمد و سوره را بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده نمازش صحيح است و هرگاه شك كند صداى امام است يا صداى كس ديگر بنا بر احتياط واجب حمد و سوره را نخواند.

نماز را به‌قصد رجاء (یعنی به امید رسیدن به ثواب) ادامه دهد و بعد اعاده کند.

ادامه‌ی نماز را به‌صورت فرادا بخواند.

درصورتی‌که عمداً نباشد، موجب بطلان نمی‌شود ولي احتیاطاً سجده سهو بجا آورد.

نماز را تمام کند و احتیاطا اعاده کند.