اگر موجب نجات جان مسلمانی از مرگ يا بيمارى همیشود جايز است؛ و عدم رضايت ولی میت مشكلى ايجاد نمیکند و فرقى بين مجهولالهویه و غير آن نيست; ولى احتياط صرف ديه آن در خيرات براى ميّت است.
كسى كه به عهد خود عمل نكند بايد كفّاره بدهد و كفّاره عهد مانند كفاره نذر است، يعنى سير كردن شصت فقير، يا دوماه روزه پى در پى (يعنى سى و يك روز آن را پشت سر هم به جا آورد) يا آزاد كردن يك بنده؛ و در زمان ما كه بنده آزاد كردن موضوع ندارد در ميان دو چيز ديگر مخيّر است.
هرگاه در حال قيام رکعت چهارم به امام اقتدا کند، بايد حمد و سوره را بخواند و اگر براي سوره وقت ندارد فقط حمد را بخواند و خود را در رکوع به امام برساند؛ اما اگر بداند با اقتدا کردن و خواندن حمد، به رکوع امام نمیرسد، بنابراحتياط واجب بايد صبر کند تا امام به رکوع برود بعد اقتدا کند. در تشهد و سلام آخر امام، بنا پراحتیاط واجب بهصورت تجافی مینشیند و تا سلام امام صبر میکند و بعدازآن برمیخیزد و بقيه نماز را بهصورت فرادا ادامه میدهد.
كسى كه ضرورى دين اسلام يعنى چيزى را كه همه مسلمانان مىدانند (مانند معاد روز قيامت و واجب بودن نماز و روزه و امثال آن) را منكر شود، چنانچه ضرورى بودن آن را بداند، كافر است و اگر در ضرورى بودن آن شك دارد كافر نيست، ولى احتياط مستحب آن است كه از او اجتناب شود.
سرمه كشيدن در حال احرام موجب كفّاره نمىشود؛ مگر اینکه بوى خوش در آن باشد، كه در اين صورت اگر عمداً سرمه بكشد احتياط آن است كه يك گوسفند كفّاره بدهد.
لازم است رضایت فروشنده را ولو با دادن مبلغی به دست آورید.
در فرض سوال عقد دائم شما صحیح است هر چند بهتر است احتیاطا دوباره خوانده شود.
تا زمانى كه اين تئورى به مرحله عمل نرسد و آثار و نتايج آن مشاهده نشود نمیتوان در مورد مسائل مختلف آن اظهارنظر كرد، ولى منافاتى با آيات قرآن ندارد زيرا شبیهسازی یک استثنا است نه یک قاعده کلی.
مصارف مذکور اشکالى ندارد ولى مردم باید توجّه داشته باشند که این نذورات را به عنوان ابراز ارادت به پیشگاه مولا امیرمؤمنان على(علیه السلام) بدهند و این که آن مکان منسوب به اوست، نه این که آن محل قطعاً قدمگاه آن حضرت است و اگر این گونه کارها سبب شود محلّ مشکوکى در نظر مردم اعتبار پیدا کند مشکل است.
منظور این است که انسان هنگامیکه به دستشویی میرود درب آنجا را ببندد و یا پردهای که از دید محفوظ باشد برافرازد.
این محاسبات جفر محسوب نمی شوند و اعتباری ندارند.
قسم زن صحیح است و شوهر نمی تواند او را مجبور کند و در صورت اجبار کفاره ای بر زن واجب نمی شود اما اگر از روی اختیار این کار را انجام دهد هربار کفاره شکستن قسم بر او واجب می شود. در حال ا ختیار و رضایت زن جنب از حرام محسوب می شود و نسبت به مرد در صورت عدم رضایت زن در هر صورت جنب از حرام است.
اگر نمی دانسته اید شما مسئولیتی ندارید و مسئولیت متوجه صاحب شرکت است.
