طبق اصل مسلّم و روایت معروف «الوقوف على حسب ما یوقفها اهلها» باید درآمد موقوفه را طبق همان چیزى که در وقف نامه تصریح شده به کار گیرند، مگر آن که در یک یا چند بند قابل عمل نباشد مثلا ظرف مسى در عصر و زمان ما تبدیل به ظروف دیگر مى شود.
در اینگونه موارد طرفين با يكديگر مصالحه كنند.
در صورتي كه يقين داريد، بعضي ديگر از علامات بلوغ قبل از سن 15 سالگي حاصل شده و نماز و روزه را تا آن سن بجا نياورده ايد، بايد قضا كنيد اما كفاره ندارد.
این مطلب نسبت به امور مختلف متفاوت است مثلاً در مورد روزه، روز از اذان صبح شروع میشود و تا اذان مغرب ادامه دارد.
اين كار در صورتى جايز است كه صاحبان پول از اين جريان باخبر بوده و اجازه داده باشند و درآمد حاصل شده نيز تنها صرف هزينه هاى بانك شود.
جايز است، ولى بهتر اين است كه پول را در مقابل اجازه برداشتن عضو بگيرد، نه در مقابل خود عضو.
ولىّ يا وكيل در اجراى صيغه عقد بايد زن و شوهر را معيّن كند، بنابراين اگر كسى چند دختر دارد نمیتواند به مردى بگويد: «زَوَّجْتُكَ احْدى بَناتي» (يكى از دخترانم را به همسرى تو درآوردم).
تحويل دادن آن نسخه منحصربهفرد، به يكى از آن سه نفر شرعاً جايز نبوده و بايد به نحوى آن را جبران كند، زيرا امانتى بوده متعلّق به هر سه نفر.
اين حكم مخصوص مسافر است، ولى ديگران بر اساس قانون اوّلى هرروزى بخواهند مىتوانند بهقصد حاجت روزهبگیرند.
اگر اجزاء آن قابلاستفاده باشد آن را خرد کنند و بفروشند.
اولاً: جايز نيست.ثانياً: زنا نيست; ولى از جهاتى شبيه زناست.ثالثاً: هيچ تأثيرى ندارد.رابعاً: رابطهای با او ندارد; جز اينكه فرزند طبيعى همسر اوست و با او محرم است.خامساً: بهمنزله فرزند نامشروع اوست كه محرم است; ولى از يكديگر ارث نمیبرند.
اگر همچنان عنوان کثیر السفر را دارید نماز کامل و روزه صحیح است.
نايب گرفتن از ميقات كفايت مىكند و خودش بايد نايب بگيرد و نايب گرفتن ديگرى براى او كافى نيست، مگر اینکه از طرف او وكالت داشته باشد.
روزه و نماز کاملی که در این فرض بهجا آوردهاند صحیح است ولی از این به بعد طبق حکم اعراض عمل کنند.
در صورتى که تصریح شده باشد که باید در آن زمین درخت کاشته شود، باید به این شرط عمل کرد; مگر این که زمین در جایى قرار بگیرد که عملاً امکان غرس درخت نباشد و فایده قابل ملاحظه اى از این راه عاید نشود، در این صورت مى توان آن را اجاره داد.
