مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

در فرض سؤال نگاه کردن اشکالی ندارد.

زيرا اطلاق ادلّه اعتكاف انصراف دارد به آنچه مسجد براى آن ساخته شده، كه آن عبادت خدا و بندگى اوست، نه توقّف در مسجد بدون انجام هيچ عبادت ديگر، در حالى كه غرق در مسائل دنيوى است، و اهميّتى به چيز ديگر نمى دهد.‌

تمام روزه ها را می تواند کامل بگیرد و روزه رمضان را هم باید بگیرد و تنها روزه مستحب است که به امید ثواب می توان گرفت.‌

فتوای اخیر ما این است که در نماز فرادا و جماعت بلند خواندن بسم‌الله مستحب است.

اگر عادت معين دارد (مثلاً هفت روز) و روز هشتم نيز خون‌دیده است، بنا را بر حیض می‌گذارد. اگر خون در روز دهم قطع شد همه ده روز، حيض است و روزه تمام اين ده روز را بايد قضا کند و اگر خون تا روز يازدهم نيز ادامه داشت باید به‌حکم استحاضه عمل کند؛ بنابراین برای روزه، قبل از اذان صبح روز یازدهم غسل می‌کند و روزه می‌گیرد.

درصورتی‌که از آغاز، معامله به‌صورت نقد و نسیه انجام شود و قیمت معامله روشن باشد مانعی ندارد.

چون منظورش انجام‌وظیفه مربوط به حج بوده، مانعى ندارد (هرچند چيزى به نام طواف رجال نداريم).

درصورتی‌که مادر به میل خود نفقه او را داده‌ است، نمی‌تواند از پدر چیزى بگیرد؛ ولى اگر پدر نفقه او را نمى‌داده و مادر به این قصد نفقه او را داده‌ که از او بگیرد، حقّ مطالبه دارد.

سُبْحانَ ربی الْأعْلى‏ وَ بِحَمْدِهِ: پاك و منزّه است خداوند بلند مقام من و او را سپاس مى‏گويم.

اگر خیمه‌ها از چیزهایى باشد که ارزان‌قیمت است در فرض سؤال مانعى ندارد. البته بهتر است بجای این امور مجالس پرشکوهی تشکیل دهند و دسته‌های منظم و مرتبی به راه بیفتد.

حدّ مشخصى كه براى هر يك از موارد وجوب زكات‏ در نظر گرفته‌شده است.

«حج اِفراد» مانند «حج تمتّع» است، با اين تفاوت كه اوّلا: در حج تمتّع قربانى هست و در «حج اِفراد» قربانى واجب نيست؛ هرچند استحباب دارد. ثانیاً: عمره حج اِفراد پس ‌از انجام مناسك حج است، برخلاف عمره تمتّع كه قبل از حج انجام مى‌شود. ثالثاً: عمره تمتّع طواف نساء ندارد، ولى عمره مفرده كه بعد از حج اِفراد انجام مى‌شود طواف نساء دارد. در حقيقت حج اِفراد دو طواف نساء دارد؛ يكى در پايان حج و ديگرى در پايان عمره مفرده.

اشكالی ندارد و ميزان مبادرت عرفيّه است.

اگر اخلاط وارد بيني شده باشد احتياط واجب آن است كه آن را فرونبرد، ولي اگر مربوط به سر و سينه باشد و به فضاي دهان نرسد اشکالي ندارد.

هرگاه فرزند به سنّ بلوغ رسید، نه پدر می‌تواند او را اجبار کند و نه مادر؛ بلکه نزد هرکدام دوست داشته باشد، می‌تواند زندگى کند.