مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

برای محققینی که اطلاعات کافی داشته و پایه اعتقادی محکمی دارند و در اعتقادات آنان خللی وارد نمی شود مانعی ندارد.‌

خير. حكم به جنابت جاري نمي شود.‌

اینجا زن حق ندارد چیزی مطالبه نماید.‌

در قصاص عضو جایز است ولی در قصاص نفس در میان فقها اختلاف است و جواز عفو بعید نیست و احتیاط در مصالحه است ولی دیه خسارتی است که به مقتول وارد می شود و از او به ورثه منتقل می شود و مجنی علیه نمی تواند آن را ببخشد. ‌

نمی تواند به دیگری رجوع کند.‌

برای هر دو گروه (مرد و زن ) کراهت دارد و دلیل آن روایات است.‌

اشکال ندارد.‌

آری حق او محفوظ است ولی باید سهم دیه سایر ورثه را بپردازند.

در صورتى که قبله یا نام خدا فراموش شود، ذبیحه حلال است، بقیّه اشکال دارد.

در صورتی که این مقدار گوشت خونی نداشته باشد مانعی ندارد.

اگر یقین یا اطمینان از قول او حاصل شود، کافى است و اگر یقین و اطمینان حاصل نشود کفایت نمى کند.

در صورت یقین به مردار شدن دوباره طبق نذر عمل کند و اگر هنوز گوشتی که پخش کرده مصرف نشده اطلاع دهد.‌

هرگاه لقطه حرم را، كه يك درهم يا بيشتر ارزش دارد بردارد، بايد اگر مى تواند آن را به شخصىمطمئنى بسپارد تا يك سال در جستجوى صاحبش باشد و اعلام كند، و اگر بعد از يك سالصاحبش پيدا نشد، و اميدى به پيدا شدن صاحبش ندارد، آن را صدقه مى دهد، ولى چنانچه پس ازصدقه دادن، صاحبش پيدا شود و راضى به صدقه نگردد، احتياط واجب آن است كه قيمت آن را به او بدهد، و در هر حال تملّك چنين لقطه اى جايز نيست، و چنانچه تملّك كند مالك نمى شود، و ضامن آن است، و اگر از ابتدا نسبت به پيدا كردن صاحبش كاملًا مأيوس باشد مى تواند بلافاصله آنرا به شخص نيازمندى از طرف صاحب اصلى صدقه دهد.

دیه از اموال او برداشته مى شود.‌

هرگاه عمداً با قسم خود مخالفت كند بايد كفّاره دهد، ده فقير را سير كند، يا بر آنها لباس بپوشاند، يا يك بنده را آزاد نمايد (و در زمان ما که بنده آزاد كردن موضوعیت ندارد میان دو چیز دیگر مخیر است) و اگر توانايى بر اينها نداشته باشد بايد سه روز روزه بگيرد. (احتیاط مستحب آن است که این سه روز پشت سر هم باشد.)