تنبیه، تنها شامل زنی میشود که بدون عذر شرعی از انجام وظایف زناشویی سرباز زند و هيچ وسيله ديگرى درباره او مفيد واقع نشود که در این صورت بايد ملايم و خفيف باشد بهطوریکه نه موجب شكستگى و نه مجروح شدن گردد و نه باعث كبودى بدن. در غیر موارد گفتهشده، چنین کاری حرام است و مردان هم اگر تخلف کنند حاکم شرع به همین صورت آنها را تنبیه میکند.
درصورتیکه راه نهى از منکر، منحصر به این کار باشد، جایز است.
تمامی محرّمات احرام (آنچه بر حاجى به هنگام احرام حرام مى گردد) از قبيل شكار، ازاله موهاى بدن، پوشيدن لباسهاى دوختنى و مانند آن، برمعتكف حرام نيست؛ مگر شش مورد که عبارتند از: آميزش با همسر، استمنا برابر احتياط واجب، بوى خوش، خريد و فروش و ممارات و مجادله.
معمولاً تمام مسائل مزبور، از قرآن و اخبار اسلامى گرفتهشده است; ولى دلیل عقلى نیز یکى از ادلّه چهارگانه فقهى است.
معمولاً تمام مسائل مزبور، از قرآن و اخبار اسلامى گرفتهشده است; ولى دلیل عقلى نیز یکى از ادلّه چهارگانه فقهى است.
تمام احکام جاری است ولی میتوان مستحبات را حذف نمود.
در فرض سؤال اطلاع غیر بالغ قابل اعتنا نیست، مگر اينكه اطمينان از گفته او حاصل شود.
تا یقین به نجاست پیدا نشود محکومبه پاکى است.
برای هر میت جداگانه تلقین بخوانند.
مستحب است شهادتين و اقرار به دوازده امام و ساير عقاید اسلام را به كسى كه در حال احتضار است طورى تلقين كنند كه بفهمد و مستحب است آن را تا وقت مرگ تكرار كنند.
در فرض سوال تلقین ضرورتی ندارد.
جایز نیست زیرا زوجیت با مرگ یکی از آنها باطل شده و عده وفات عده بائن است.
تقاضاى عفو و بخشش و انجام اعمال خیر براى همه مسلمانان هرچند که گناهکار باشند جایز است.
