حکم بوییدن بوی خوش برای معتکفی که بو را تشخیص نمی دهد
بوييدن بوهاى خوش و اشياى معطّر براى معتكفى كه بر اثر سرماخوردگى و مانند آن، بوها را به خوبى تشخيص نمى دهد، چه حكمى دارد؟
اگر به هيچ وجه بو را تشخيص نمى دهد اشكالى ندارد.
اگر به هيچ وجه بو را تشخيص نمى دهد اشكالى ندارد.
مقدار مسافت را از راههای مختلف میتوان دريافت نخست اينكه خودش اندازهگیری كرده و يقين حاصل كند، دوم اينكه در میان مردم معروف باشد، سوم اينكه شخص مورد اعتمادى خبر دهد.
درصورتیکه از حالت خون بیرون آمده و با شستن زائل نمیشود، پاک است و میتوان به همان حال غسل یا وضو انجام داد.
معناى تمييز در امور مختلف متفاوت است و حقيقت آن تشخيص دادن خوب و بد درباره هر موضوعى است.
اگر بدون آزمايش تشخيص بيمارى ممكن نيست بايد به سراغ آن برود، (مگر اينكه وقت كافى موجود نباشد)؛ و اگر بيمارى طبق موازين تشخيص دادهشده و آزمايش براى اطمينان بيشتر است، وجوبى ندارد.
از سؤال استفاده میشود كه اين امر ضرورى است و در اين صورت معاينات مزبور اشكالى ندارد؛ و اگر در اینگونه موارد پزشك كوتاهى كند مسئولیت دارد.
اگر واقعاً نمیدانند فرزند متعلّق به کدام است قرعه میزنند و در مورد حکم هم هرکدام حکم خود رادارند.
سن تمییز زمانی است که مسائل جنسی را درک کند و بچهها مختلف هستند و حجاب زن در برابر طفل ممیز احتیاط مستحب است.
معیار ضرورت تشخیص عرف عام و صالح است.