در صورتی که راه منحصر در آن باشد، مانعی ندارد.
با زبان خوش و مؤدبانه ایشان را امر به معروف و نهی از منکر کند و عواقب بد دنیوی و اخروی این گناهان را به ایشان تذکر دهد و همچنین توجه داشته باشد که رفتار و گفتار نیک ایشان با خانم قطعاً در اصلاح رفتار ایشان مؤثر خواهد بود.
باید کارى کرد که امربهمعروف و نهى از منکر با این امور مخلوط نشود; ولى نظرهاى قهرى اشکال ندارد.
اگر داخل شدن بعضى از مؤمنين يا علماى اسلام در دستگاههای ظلم مفسده مهمتری داشته باشد، مثل اينكه باعث سستى عقايد مردم، يا سلب اعتماد آنها از علماى دين گردد كه در اين صورت قبول اين كاربر آنها جايز نيست.
اين كار جايز نيست.(ترويج باطل است)
چنانچه این کار را در ملاء عام انجام میدهد اشکال ندارد مشروط بر اینکه منشأ فسادی نشود و لازم است با زبان خوش توأم باادب و احترام او را ارشاد کرد.
امربهمعروف به هر صورت که اثر کند واجب است; خواه فردى باشد یا نباشد.
با رعایت موازین اسلامى چنین کارى نهتنها جایز، بلکه لازم است.
در صورتی که خلاف شرعی در آن نباشد اشکالی ندارد.
مواردی که نیاز به اذن حاکم شرع ندارد عبارت است:1. بخواهد شخص را نصیحت نماید و با زبان و دل او را تشویق به ترک گناه یا انجام واجب نماید.2. چنانچه بخواهد به خاطر امربهمعروف و نهی از منکر با شخص قطع ارتباط نماید و با او مراوده نداشته باشد.3. جایی که شخص با زبان نرم نصیحت کرده و تذکر داده اما اثر نداشته و بخواهد با کلمات تند و خشن او را از گناه بازدارد یا او را به انجام واجب وادار نماید.4. درصورتیکه برای امر معروف و نهی از منکر بخواهد وسایل گناه را از دسترس بودن شخص خارج نماید.5. جایی که بخواهد بازور امربهمعروف و نهی از منکر نماید مثلاً جلوی شخص را بگیرد تا او نتواند گناه انجام بدهد.
مردم باید به نهى از منکر زبانى اکتفا کنند و از هرگونه برخورد فیزیکى اجتناب ورزند، ولى حکومت میتواند وارد این مرحله نیز بشود.
خبرنگار هم طبق ضوابط امربهمعروف مىتواند عمل كند؛ در جايى كه احتمال تأثیر وجود دارد و ضررى بر آن مترتّب نمىشود و منكر بودن آن مسلّم است، بايد به وظيفه امربهمعروف و نهى از منكر عمل كند. مگر اینکه شغل او (كه به عنوان يك واجب كفايى عمل مىكند) به خطر افتد؛ در اين صورت مىتواند اين كار را بهطور غیرمستقیم انجام دهد؛ يعنى بهوسیله ديگران.
