مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

دراويش يعني صوفيه، عموماً گرفتار انحرافاتي هستند. سزاوار است از معاشرت و ازدواج با آن‌ها بپرهيزيد.

در فرض سؤال اشکال دارد.

ازدواج با مردان اهل سنت، درصورتی‌که براى مذهب زن يا فرزندان آینده‌اش خطری داشته باشد، جايز نيست.

ازدواج مردان شيعه با دختران وزنان اهل سنّت اشكالى ندارد.

ازدواج با آن‌ها باطل است و شک نيست که آن‌ها افراد منحرفي هستند و اساس مذهب ساختگي آن‌ها از سوي دولت‌های استعماري انگلستان و آمريکاست و جزء کفار حربي هستند. آن‌ها نجس هستند و هیچ‌گونه معاشرت، خریدوفروش و همکاري با آن‌ها جايز نيست.

بعد از توبه مانعى ندارد.

ازدواج با زرتشتیان جایز نیست.

زن مسلمان نمی‌تواند به عقد كافر درآيد و مرد مسلمان نیز نمی‌تواند با غیر از یهود و نصاری ازدواج نماید، بنابراین ازدواج با زنان اهل کتاب مانند یهود و نصاری مانعی ندارد، البته اگر آن‌ها نیز از کفّار حربی باشند ازدواج با آن‌ها خلاف احتیاط است.

درصورتی‌که می‌دانسته‌اند ازدواج آن‌ها باطل و حرام است فرزند نامشروع بوده و از آن‌ها ارث نمی‌برد، اما اگر حکم را نمی‌دانسته‌اند فرزند مشروع بوده و فقط آن‌ها باید از یکدیگر جدا شوند.

نامحرم است، ولى هرگاه آن پدر فرزند دیگرى داشته باشد و صیغه شرعى این دختر را با آن فرزند بخوانند، حکم عروس او را پیدا می‌کند و بر او محرم می‌شود.

اگر آمیزش صورت گرفته باشد به فرزندان آن زن محرم می‌شود.

به‌طورکلی اگر مردي با زني که دختر دارد ازدواج کند تنها در صورتي با آن دختر محرم می‌شود که با مادرش نزديکي کند. نحوه محرميت آن مرد با نوه‌هاي دختري و پسري آن نيز به همين شکل است. البته با عروس‌های زن از شوهر سابق محرم نيست.

دختر زن انسان از شوهر دیگر در صورت نزدیکی با آن زن ربیبه ی او محسوب می‌شود و با او محرم است و نمی‌تواند با او ازدواج نماید، فرقى میان دخترانى که قبل از نکاح و بعد از طلاق متولدشده‌اند نیست.

الف) احتمال کافى نیست; و ظن اگر سبب شود که او خود را مستحق بداند کفایت می‌کند.ب) شبهه آن است که انسان آن وطى را براى خود مجاز بداند; هرچند براثر عوارض آن را حرام ببیند. مثلاً تصوّر کند که ازدواج شرعى واقع‌شده، ولى در ماه رمضان یا در زمان عادت باهمسرخود نزدیکى کند. این هم مصداق وطى به شبهه است.ج) درصورتی‌که باور کند آن وطى براى او حلال است، حکم وطى به شبهه جارى است.د) واطى به شبهه صاحب فراش نیست؛ و اگر آن زن شوهرى داشته باشد، فرزند به شوهر ملحق می‌شود.ه) هیچ‌کدام وطى به شبهه نیست، هرچند تکلیف از چنین اشخاصى برداشته‌شده است. ولى در نکاح فاسد، اگر خیال می‌کرده نکاح صحیح است، وطى به شبهه محسوب می‌شود.

عقد باطل است اما چنانچه عقد را محضردار یا شخص دیگری خوانده باشد حرام ابد نشده‌اند.