مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

هرگاه طبق گفته اطبای حاذق مورد وثوق ازنظر صداقت و تعهد، خوف خطر وجود داشته باشد، اين كار جايز است.

ظاهر این است که هر دو مشترکاً در برابر دیه ضامن هستند، و براى تعیین مقدار مسوولیّت هر کدام باید نظر کارشناسان متعهّد را بدست آورند. و در صورت شک، احتیاط آن است که این دو نفر با هم مصالحه کنند، و در هر حال این قتل جزء قتل خطا نیست; بلکه شبه عمد است.

درصورتی‌ که بتوانند باهم توافق کنند مشکل نیست در غیر این صورت قرعه می‌زنند.

اگر یک نفر است لازم نیست شهادت دهد. ‌

درصورتی‌که می‌تواند بر زبان جاری کند نمی‌تواند با اشاره بگوید.

پول را در برابر کارهاى مشروع آن‌ها بدهند و نسبت به کارهاى خلاف، نهى از منکر کنند.

در فرض سؤال، واجب نيست.

می‌توانند به اعلام اول ماه ایران عمل کنند.

تنها در صورتى جايز است كه ضرورت قطعى پيدا كند و داروى منحصر به فرد باشد، و جانشينى نداشته باشد، و غالباً چنين نيست.

منظور این است که آدامس با جویدن کوچک می‌شود و این بیانگر آن است که ذراتی از آن جدا می‌شود و با آب دهان فرو می‌رود؛ اگر یقین دارید چیزی جدا نشده، مبطل نیست.

1 فاصله دو محل، 3 الي 4 کيلومتر باشد: نماز و روزه در هر دو محل، تمام است.2 فاصله دو محل، بين 4 تا کمتر از 21.5 کيلومتر است: الف (اگر روزي يکي دو ساعت برود و برگردد نماز و روزه تمام است، حتي اگر از ابتدا، این‌گونه قصد کند. ب) اگر بيشتر از يکي دو ساعت برود: چنانچه از ابتدا چنين تصميمي داشته، نماز شکسته است و روزه نيز نمی‌تواند بگيرد ولي اگر از ابتدا چنين تصميمي نداشت و بعد از گذشتن ده روز يا بعد از خواندن يک نماز چهار رکعتي قصد کرد به اين فاصله برود و به محل اقامه خود بازگردد، نماز و روزه تمام است.3 فاصله بيشتر از 21.5 کيلومتر است: قصد ده روز به هم می‌خورد.

احتياط واجب آن است كه روزه‌دار به‌جايى نرود كه می‌داند چيزى در گلويش می‌ریزند يا مجبورش می‌کنند كه روزه را افطار كند، امّا اگر قصد رفتن كند و نرود يا بعد از رفتن چيزى به خوردش ندهند روزه‌اش صحيح است.

چنين کاري جايز نيست.

در فرض سؤال قضا دارد و احتیاط واجب این است که کفاره هم بدهد.

جواب الف تا د: کلیّه صداها و آهنگ‌هایی که مناسب مجالس لهو و فساد است حرام و غیر آن حلال است و تشخیص آن با مراجعه به اهل عرف خواهد بود. منظور از مناسبت با مجلس لهو و فساد آن است که این‌گونه آهنگ‌ها، صرف‌نظر از محتوا، غالباً در آن‌گونه مجالس نواخته می‌شود و نیّت تشکیل‌دهندگان در آن تأثیر ندارد و منظور از آلات مشترکِ آلاتى است که به‌طور گسترده هم در مجالس حرام و هم در مجالس حلال از آن استفاده می‌شود.