اعتقاد امام جماعت به نجاست
آیا کسی که باوجود علم بر فتوای مراجع در نجاست بهائیت آنها را بنا بر تکیهبر عقل خود پاک میداند میتواند امام جماعت باشد؟
اگر مجتهد در اینگونه مسائل نباشد و چنین اظهارنظری کند اقتدا به او جایز نیست.
اگر مجتهد در اینگونه مسائل نباشد و چنین اظهارنظری کند اقتدا به او جایز نیست.
اگر مجتهد در این گونه مسائل نباشد و چنین اظهار نظری کند اقتدا به او جایز نیست.
امربهمعروف و نهى از منكر بر تمام افراد عاقل و بالغ با شرايط زير واجب است: 1- كسى كه مىخواهد امرونهی كند بايد يقين داشته باشد كه طرف مقابل مشغول انجام حرام يا ترك واجبى است. 2- احتمال دهد كه امرونهی او اثر دارد، خواه اثر فورى داشته باشد يا غير فورى، كامل يا ناقص، بنابراين اگر بداند هيچ اثر نمىكند واجب نيست. 3- در امرونهی او مفسده و ضررى نباشد، پس اگر بداند يا خوف اين باشد كه امر يا نهى او، ضرر جانى يا عرضى و آبرويى يا مالى قابل توجّه نسبت به او يا بعضى از مؤمنين مىرساند واجب نيست، ولى اگر معروف و منكر از امورى باشد كه شارع مقدّس اسلام اهميت زيادى به آن مىدهد (مانند حفظ اسلام و قرآن و استقلال ممالك اسلامى، يا حفظ احكام ضرورى اسلام)، بايد اعتنا به ضرر نكند و با بذل جان و مال در حفظ آنها بكوشد.
نپرسیدن مرجع تقلید سؤالکننده و بیان جواب مسئله مطابق نظر مرجع تقلید پاسخگو اشکالی ندارد.
نپرسیدن مرجع تقلید سؤالکننده و بیان جواب مسئله مطابق نظر مرجع تقلید پاسخگو اشکالی ندارد.
كسى كه از سيّد نيازمندى طلبكار است مىتواند طلب خود را از باب خمس حساب كند، ولى در مورد سهم امام بايد به اجازه حاكم شرع باشد.
لعن در این موارد جایز نیست و باید با زبان خوش به ایشان تذکر دهید.
لعن در این موارد جایز نیست و باید با زبان خوش به ایشان تذکر دهید.
در فرض مذکور چیزی بر عهده او نیست.
این کار جایز نیست و این نوع وقف نیز اعتباری ندارد.
رهن منافع صحیح نیست باید رهن عین باشد.
اگر منظور پیروى کردن در اخذ طریقه احتیاط از دو مجتهدى که هر دو مساوى در فقاهت باشند بوده باشد مانعى ندارد.
خواستگارى اشکالى ندارد و مشروط به اجازه ولىّ نیست، مگر اینکه منشأ مفاسدى گردد که در این صورت جایز نیست.
نیابت چنین شخصى، هرچند تبرّعى باشد، بنا بر احتیاط واجب صحیح نیست؛ مگر آن که بتواند قرائت خود را تصحیح کند.