مستحب است در هر ركعت قبل از خم شدن براى سجده «سَمِعَ الله لِمَنْ حَمِدَهُ» وَ «اللهاکبر» بگويد و نيز قبل از هر ركوع و بعدازآن تكبير بگويد. البته اگر تکبیر در اثناء راه گفته شود و یا مقید نباشد که دراثنای راه بگوید یا نه و بهقصد ذکر مطلق بگوید مانعی ندارد.
شكستن نماز واجب عمداً بنا بر احتياط جايز نيست، ولى براى جلوگيرى كردن از ضرر قابل توجّه مالى يا بدنى مانعى ندارد، مثلاً اگر جان نمازگزار يا كسى كه حفظ جان او واجب است به خطر بيفتد و بدون شكستن نماز رفع خطر ممكن نباشد بايد نماز را شكست، همچنين براى حفظ مالى كه نگهدارى آن لازم است، امّا براى مالى كه اهمیت چندانى ندارد، مكروه است.
درصورتیکه پدر هزینههای مذكور را به نيّت بخشش يا بهصورت مجّانى متحمّل شده، نمیتواند آنها را مطالبه كند؛ اما اگر بهعنوان وام به او داده، حقّ مطالبه آن را دارد؛ و درهرحال، ازنظر اخلاقى پسر مديون پدر است.
در فرض سؤال اشکالی ندارد و تنها خواهر مفعول بر شخص فاعل آنهم در صورت بالغ بودن و دخول حرام است.
روزه باطل نیست اما باید سعی کند نمازش قضا نشود. چنانچه قضا شد احتیاط واجب آن است که پیش از نماز واجب بعدی همان روز، آن را قضا کند.
در جامعه ما گوشواره زینت زنان است و استفاده از آن برای مردان جایز نیست اما در جوامع دیگر که مردان هم از آن به عنوان زینت استفاده می کنند مانعی ندارد مشروط بر اینکه از طلا نباشد.
اگر آمیزش صورت گرفته باشد به فرزندان آن زن محرم میشود.
در فرض سؤال حاکم شرع از اموال زوج نفقه را پرداخت میکند و در مواردی که زوج مال ندارد و توانایی پرداخت ندارد یا امکان پرداخت نفقه از مال او نیست و زوجه در عسر و حرج است، حاکم شرع زوج را تکلیف به طلاق میکند و اگر طلاق ندهد خود حاکم شرع اقدام میکند.
زكات فطره را بنابر احتياط واجب بايد فقط به فقرا و مساكين بدهند مشروط بر اينكه مسلمان و شيعه دوازده امامى باشند و به اطفال شيعه كه نيازمند هستند نيز مى توان فطره داد، خواه به مصرف آن ها برسانند يا از طريق ولىّ طفل به آن ها تمليك كنند؛ ولی فقيرى كه فطره مى گيرد لازم نيست عادل باشد، هر چند احتياط واجب آن است كه به شرابخوار و كسى كه آشكارا معصيت كبيره مى كند فطره ندهند و همچنين به كسانى كه فطره را در معصيت خداوند مصرف مى كنند.
درصورتیکه پدر بدون عذر شرعى ترك انفاق كرده و مادر براى حفظ جان فرزند بدون قصد تبرّع نفقه او را پرداخته، حقّ مطالبه آن را از پدر بچه دارد.
اگر جدا از هم زندگى میکنند و زن مجوّزى براى این کار ندارد، ناشزه است و حقّ نفقه ندارد.
چله پایه شرعی ندارد و میتوان مستحبات را چهل روز یا کموبیش بجا آورد. البته اگر نذر کردهکاری را به مدت چهل روز انجام دهد و صیغه نذر را حتی به زبان فارسی بر زبان جاری کرده باشد باید به آن عمل کند؛ اما اگر صیغه را به زبان نیاورده عمل به آن واجب نیست.
در مسئله مربوط به حکومت باید از ولیفقیه پیروی شود.
در فرض سؤال بنابر احتیاط واجب جایز نیست ولی اگر زن در عقد ازدواج چنین حقی را برای خود قائل شده باشد اشکالی ندارد.
اگر چنین قصدی داشته باشد برای روزه او اشکال دارد.
