بايد حيوان را غذاى پاك بدهند تا نام حيوان نجاستخوار از آن برداشته شود و بايد در شتر چهل روز و در گاو سی روز و در گوسفند ده روز و در مرغابى پنج روز و در مرغ خانگى سه روز بگذرد و در حيوانات ديگر همين اندازه كه نام نجاستخوار از آن برداشته شود، كافى است.
اگر حيوانى را سر ببرند يا شكار كنند و بچه زنده اى از آن بيرون آيد، چنانچه آن بچه را مطابق دستور شرع سر ببرند حلال وگرنه حرام است، امّا اگر بچه با شكار كردن يا سر بريدن مادر، در شكم او مرده باشد حلال است به شرط اينكه خلقت بچه كامل شده و مو يا پشم در بدنش روييده باشد.
اگر دو نفر حيوانى را شكار كنند، يكى مسلمان و ديگرى كافر، يا يكى نام خدا را ببرد و ديگرى عمداً نبرد، آن حيوان بنابراحتياط واجب حرام است.
هرگاه به و سيله باز شكارى يا حيوان ديگر تربيت شدهاى غير از سگ، حيوانى را شكاركند آن شكار حلال نيست، مگر اينكه وقتى برسند كه حيوان زنده باشد مطابق دستور شرع آن را ذبح كنند، در اين صورت حلال است.
اگر به گمان اینکه لاغر است خريدارى كند و بعد معلوم شود چاق است كفايت مىكند؛ خواه قبل از ذبح باشد، يا بعد از ذبح.
اگر با شمشير يا سلاح ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح است با رعایت شرايط شرعی شکار، حيوانى را دونيم كند و سر و گردن در يك قسمت باقى بماند اگر وقتى برسد كه حيوان جان داده است، هر دو قسمت حلال است، همچنين اگر زنده باشد ولى وقت براى سر بريدن تنگ باشد امّا اگر وقت براى سر بريدن دارد آن قسمت كه در آن سر نيست حرام است و آن قسمت ديگر كه سر دارد اگر مطابق دستورشرع ببرد حلال است.
هرگاه به و سيله دام يا چوب يا سنگ يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح نيست حيوانى را دو قسمت كند قسمتى كه سر و گردن ندارد در هر حال حرام است و امّا قسمتى كه سر و گردن دارد اگر هنوز زنده است و سر آن را مطابق دستور شرع ببرد حلال است.
اگر حيوانى را با تير بزند، بعد در آب بيفتد و بداند كه به واسطه تير و افتادن در آب جان داده است حلال نيست، بلكه اگر شك كند كه فقط به خاطر تير بوده يا نه حلال نمى باشد.
در فرض سؤال جنب محسوب نمی شود (مگر در صورتی که با این کار به اوج لذت جنسی رسیده و منی خارج شده باشد).
آب نيمخورده «حيوانات نجس» مانند سگ و خوك نجس است، امّا نیمخورده حيوانات حرامگوشت (مانند گربه و جانوران درنده) پاك است هرچند خوردن آن مكروه است.
اگر همه گوسفندان و گاو و شترها سالم و بیعیب و جوان باشد نمیتواند زکات آنها را از مریض یا معیوب و پیر بدهد، بلکه اگر بعضى سالم و بعضى مریض، دستهای معیوب و دستهای بیعیب، مقدارى پیر و مقدارى جوان باشد، احتیاط واجب آن است که براى زکات، سالم و بیعیب و جوان را انتخاب کند، ولى اگر همه آنها مریض یا معیوب یا پیر باشند میتواند زکات را از خود آنها بدهد.
در صورتى که حیوان بعد از شوک، زنده باشد و ذبح شرعى بشود حلال است و خوردن و خرید و فروش آن جایز است ولى از خونهاى داخل آن پرهیز کنید.
در صورتی که آن حیوان خطرناک بوده و صاحبش در حفظ آن کوتاهی کرده ضامن است و اگر خطرناک نبوده و اتفاقا چنین شده، ضامن نیست.
اگر قربانىِ سالم (و داراى شرايطى كه ذكر شد) يافت نشود، ناقص كافى است.
