مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

کسى که درراه خدا و براى حفظ اسلام می‌جنگد، اگر در میدان نبرد و معرکه درگیرى کشته شود و همان‌جا از دنیا برود بدنش پاک است و نیاز به غسل و کفن ندارد.

هرگاه درجایی نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد غصبى است نمازش صحيح است، همچنين اگر غصبى بودن جايى را می‌دانست امّا فراموش كرد و بعداً به خاطرش آمد، ولى اگر خود غاصب فراموش كند و نماز بخواند نمازش اشكال دارد.

هرگاه انسان جايى را براى «محل اقامت» خود انتخاب كند به‌طوری‌که وقتى در آنجاست او را مسافر نمی‌گویند، خواه قصد اقامت دائم داشته باشد يا موقّت، حکم وطن را دارد، بنابراین در یکی از این سه حالت، آنجا در حكم وطن او است، نماز و روزه کامل است و نيازى به‌قصد ده روز ندارد: 1 داشتن قصد سکونت طولانی‌مدت مانند یک سال و بیشتر2 ماندن هفته‌ای حداقل سه روز در مدت‌زمان حداقل دو سال3 ماندن حداقل چهار ماه در سال (هرچند به‌صورت پراکنده) در مدت‌زمان سه سال و بیشتر. نکته: طبق روایات واردشده در احکام حج، در مورد کسی که یک سال در مکه می‌ماند، او را مانند اهل مکه دانسته‌اند و مقیمی است که حکم توطّن را دارد؛ به‌عبارت‌دیگر چنانچه با شرایط فوق در محلی بماند عرف آن‌ها را مسافر نمی‌داند و معیار، صدق سفر است نه وطن؛ که در اینجا صدق سفر نمی‌کند (دقّت شود).

اگر خیلی طولانی شود آهسته ذکر خدا را بگوید و نماز صحیح است.

هرگاه در مسجدى معتكف شود، سپس مانعى پيش آيد كه ادامه اعتكاف در آن مسجد ممكن نباشد (مثل اينكه مسجد خراب شود، يا امنيّت خود را از دست بدهد، يا امكانات لازم در آن مسجد فراهم نگردد و مانند آن) اعتكافش باطل نمى شود، بلكه آن را در مسجد جامع ديگرى ادامه مى دهد.

كسى كه در مسجد نشسته اگر ديگرى جاى او را غصب كند و در آن نماز بخواند بنا بر احتياط واجب بايد نمازش را اعاده كند.

كسى كه در مسجد نشسته اگر ديگرى جاى او را غصب كند و در آن نماز بخواند بنا بر احتياط واجب بايد نمازش را اعاده كند البته اگر کسی که جای گرفته است تا هنگام رکوع رکعت اول برنگردد دیگران می‌توانند در جای او نماز بخوانند.

هرگاه كسى به تصور این‌که همراهان او می‌خواهند ده روز در محلی بمانند قصد ده روز كند و بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى بفهمد كه آن‌ها قصد نکرده‌اند و منصرف شود تا مدّتى كه او در آنجاست بايد نماز را تمام بخواند.

هرگاه مسافرى می‌خواهد ده روز پشت سر هم در محلی بماند، يا می‌داند اجباراً بايد در آنجا توقّف كند بايد نماز را تمام بخواند.

بعد از طلوع آفتاب بهتر است.

كسى كه مالى را وقف مى‏ كند بايد براى هميشه مال را وقف كند و وقف را نمی توان مشروط کرد که به هنگام ضرورت آن را فسخ کند .

هبه را می توان مشروط کرد که به هنگام ضرورت آن را فسخ کند.

درصورتی‌که در فراگیری مسئله کوتاهی نکرده باشید نمازهای گذشته صحیح است.

فقط به مقدار ضرورت برای حفظ سلامت می توان از گوشتهای غیر ذبح اسلامی استفاده کرد.

باطل است و بنابر احتیاط واجب باید روزه را قضا کند.