مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

نقص عضو مانع نیست ولی اقتدای شخص ایستاده به امام جماعت نشسته و نشسته به امام جماعت خوابیده جایز نیست.

جایز نیست مگر درصورتی‌که امام برای درمان یا ضرورت دیگری مجبور به این کار باشد.

در مواردی که یقین دارید نماز را در شهر کامل خوانده‌اید تدریجاً به‌طور شکسته قضا کنید و در مواردی که یقین ندارید و یا شک دارید وظیفه‌ای ندارید همین‌طور در مورد روزه‌ها.

نمازش در آنجا تمام است ولی در مسیر برگشت (اگر مسافت شرعی باشد) شکسته است.

اقتدا جایز است زیرا ازنظر مأموم کار حرامی انجام نداده بلکه نوعی تجری است.

هر فرسخ سه میل است و هر میل چهار ذراع متوسط است که با آزمایش و تجربه‌ای که ما داشتیم با واحد کیلومتر حدود 43 کیلومتر می‌شود.

احتیاط آن است که امام جماعت نشوید.

نماز در فرض سؤال با ناآگاهی از وضع امام صحیح بوده ولی نماز دیگری به ایشان اقتدا نکنید.

در چنین جماعتی شرکت نکنید.

درصورتی‌که تحقیق کافی کرده باشد اشکالی ندارد.

احتیاط آن است که چنین کاری را ترک کنید.

اگر قصد اقامت در آن شهرها را ندارد جزء مسافت محسوب می‌شود.

امامت غیر بالغ اشکال دارد.

در فرض سؤال اقتدا اشکال دارد.

ملاک خانه‌های آخر هر دو شهر است اگر فاصله بین آن‌ها به‌اندازه مسافت شرعی باشد نماز شکسته است ولی معروف است فاصله مزبور فعلاً 21/5 کیلومتر نیست.