مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

حرام ابد نشده‌اند امّا باید به‌صورت جدی توبه کرده و با اعمال نیک آینده گذشته را جبران کنند.

اگر مشهور باشد احتیاط واجب است و در موارد خطر و احتمال جدی تکرار بهتر است طلاق دهد.

موجب حرمت ابد نمی‌شود ولی باید برای ازدواج مجدد مجلل بگیرند.

ازدواج اشکالی ندارد.

درصورتی‌که نتواند ادّعای خود را ثابت کند از او پذیرفته نیست.

عقد باطل است اما چنانچه عقد را محضردار یا شخص دیگری خوانده باشد حرام ابد نشده‌اند.

الف) احتمال کافى نیست; و ظن اگر سبب شود که او خود را مستحق بداند کفایت می‌کند.ب) شبهه آن است که انسان آن وطى را براى خود مجاز بداند; هرچند براثر عوارض آن را حرام ببیند. مثلاً تصوّر کند که ازدواج شرعى واقع‌شده، ولى در ماه رمضان یا در زمان عادت باهمسرخود نزدیکى کند. این هم مصداق وطى به شبهه است.ج) درصورتی‌که باور کند آن وطى براى او حلال است، حکم وطى به شبهه جارى است.د) واطى به شبهه صاحب فراش نیست؛ و اگر آن زن شوهرى داشته باشد، فرزند به شوهر ملحق می‌شود.ه) هیچ‌کدام وطى به شبهه نیست، هرچند تکلیف از چنین اشخاصى برداشته‌شده است. ولى در نکاح فاسد، اگر خیال می‌کرده نکاح صحیح است، وطى به شبهه محسوب می‌شود.

دختر زن انسان از شوهر دیگر در صورت نزدیکی با آن زن ربیبه ی او محسوب می‌شود و با او محرم است و نمی‌تواند با او ازدواج نماید، فرقى میان دخترانى که قبل از نکاح و بعد از طلاق متولدشده‌اند نیست.

به‌طورکلی اگر مردي با زني که دختر دارد ازدواج کند تنها در صورتي با آن دختر محرم می‌شود که با مادرش نزديکي کند. نحوه محرميت آن مرد با نوه‌هاي دختري و پسري آن نيز به همين شکل است. البته با عروس‌های زن از شوهر سابق محرم نيست.

اگر آمیزش صورت گرفته باشد به فرزندان آن زن محرم می‌شود.

نامحرم است، ولى هرگاه آن پدر فرزند دیگرى داشته باشد و صیغه شرعى این دختر را با آن فرزند بخوانند، حکم عروس او را پیدا می‌کند و بر او محرم می‌شود.

درصورتی‌که می‌دانسته‌اند ازدواج آن‌ها باطل و حرام است فرزند نامشروع بوده و از آن‌ها ارث نمی‌برد، اما اگر حکم را نمی‌دانسته‌اند فرزند مشروع بوده و فقط آن‌ها باید از یکدیگر جدا شوند.

زن مسلمان نمی‌تواند به عقد كافر درآيد و مرد مسلمان نیز نمی‌تواند با غیر از یهود و نصاری ازدواج نماید، بنابراین ازدواج با زنان اهل کتاب مانند یهود و نصاری مانعی ندارد، البته اگر آن‌ها نیز از کفّار حربی باشند ازدواج با آن‌ها خلاف احتیاط است.

ازدواج با زرتشتیان جایز نیست.

بعد از توبه مانعى ندارد.