مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

سخن گفتن از روى سهو و فراموشى و نسيان نماز را باطل نمى‏كند.

درصورتی‌که قصد اطاعت امر خدا بوده و خیال می‌کرده چنین حکمی بوده، نمازهای سابق صحیح است.

هرگاه ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند و يادش‏ بيايد كه ركوع نكرده بايد بايستد و به ركوع رود و اگر به حالت خميدگى به ركوع برگردد نماز او باطل است زيرا قيام متّصل به ركوع را به‌جا نياورده است.

هرگاه ركوع را فراموش كند و پيش از سجده اوّل يا میان دو سجده، يا قبل از آن‏كه پيشانى براى سجده دوم به زمين رسد متوجّه شود، بايد برگردد و بايستد و بعد به ركوع رود و دو سجده را نیز بعد از رکوع بجا آورد.

اگر دست بسته نماز بخواند آن‌گونه كه بعضى از فرق اسلامى‏ انجام مى‏دهند، حتّى اگر به‌قصد ادب دست‌ها را روی‌هم بگذارد، يا دست‌به‌سینه نماز بخواند، هرچند شبيه آن‌ها نباشد احتياط واجب آن است كه نماز را اعاده كند، امّا اگر از روى فراموشى و ناچارى يا براى كار ديگرى مثل خاراندن دست و مانند آن باشد اشكال ندارد.

هرگاه در آيه و يا ذكرى از نماز شك كند بايد آن را تكرار كند تا صحيح بگويد، امّا اگر به حدّ وسواس برسد بايد اعتنا نكند و اگر اعتنا كند نمازش اشكال دارد و بنا بر احتياط واجب بايد دوباره بخواند.

در مواردى كه شكستن نماز واجب است چنانچه ادامه دهد معصيت كرده و نماز او نيز اشكال دارد.

اگر در وسط نماز بفهمد و همان لحظه آن را از خود جدا کند نماز او صحیح است.

چنانچه ظاهر صورت یا دست او بیش از مقدار درهم آلوده شود باید نماز را بشکند و اعاده کند و اگر کمتر باشد ادامه نماز اشکالى ندارد.

اشکالی ندارد ولی بعدازاین، تسبیحات اربعه بخوانید و یا حمد تنها.

چنانچه در وقت مشترك باشد بايد عدول كند، يعنى نيّت خود را به نماز ظهر برگرداند و قصد كند آنچه خوانده نماز ظهراست و به همين ترتيب آن را ادامه دهد و بعدازآنکه نماز را تمام كرد نماز عصر را بخواند و اگر در وقت مخصوص ظهر باشد نماز او باطل ‏است و بايد نماز را به‏ نيّت ظهر دوباره بخواند.

هرگاه بعد از نماز كارى كند كه صورت نماز را به هم می‌زند يا نماز را باطل می‌کند (مثل‌اینکه پشت به قبله كند) بايد قضاى سجده و تشهد را به‌جا آورد و نماز را بنا بر احتياط واجب اعاده كند و اگر كارى كند كه سجده سهو می‌آورد، بعد از قضاى سجده يا تشهد احتياط واجب آن است كه سجده سهو به‌جا آورد.

نماز او باطل نیست ولی کار خلافی کرده است.

نماز او اشکال دارد و کافی است نماز را اعاده کند.

اگر در ركعت سوم يا چهارم مى‏خواست حمد بخواند تسبيحات به زبانش آمد، يا به‌عکس مى‏خواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد، كافى نيست، بايد برگردد و دوباره حمد يا تسبيحات را بخواند، ولى اگر هر دو در نيّت او بوده است هرکدام به زبانش آيد كافى است.