مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

حلال است.

آن‌هایی که ایراد می‌کنند، توجّه به این حقیقت ندارند که عاشورا یک «حادثه» نبود بلکه یک «جریان تاریخى» بود. جریان مبارزه حق و باطل، عدالت و ظلم؛ و این مبارزه در همه اعصار و قرون ادامه دارد و عاشوراى حسینى درس لازم را براى پیروزى حق بر باطل به طرفداران حق می‌دهد و شعار «هیهات منا الذّله» بیانگر این جهاد پرارزش است و ما از این درس در طول تاریخ استفاده فراوان برده‌ایم.

این عزیزان باید برنامه‌ها را طورى تنظیم کنند که نماز صبح آن‌ها به خطر نیفتد.

درصورتی‌که اشخاص مزبور واقعاً ضرورتى براى این کار احساس کنند و قصد تدلیس (تدلیس امری قصدی است) نداشته باشند، جرّاحى فوق شرعاً اشکالى ندارد.

در این‌گونه مسائل بايد به تلفّظ اهل لسان توجّه كرد؛ و ازآنجاکه اهل لسان فتحه را به صورتی كه گروه دوّم معتقدند نمى‌گويند، احتياط آن است كه از آن پرهيز شود؛ و آنچه از اهل لسان بارها شنيده‌ايم اين است كه فتحه را كمى مايل به كسره ادا مى‌كنند و همين صحيح است.

اگر نذر آن قدر سنگين باشد كه رجحان شرعى نداشته باشد چنين نذرى باطل است مثلاً نذر كرده تمام عمرش را روزه بگيرد يا نذر كرده 10 ميليون صلوات بفرستند، در چنين مواردى نذر منعقد نمى‏شود.

درصورتی‌که درآمد ساليانه آن‌ها بيش از هزینه‌ها و مخارج ساليانه باشد، بايد هرسال در همان تاريخ خمس اضافه درآمد را بپردازند.

گرچه گاهى خواب‌ها پرده از روى مسائل مهمی برمی‌دارد; ولى با توجّه به اینکه خواب، شرعاً حجّت نیست نباید در منابر، زیاد روى آن تکیه کرد.

هرگاه خون به‌طور كامل قطع گردد به نيّت ما فى‌الذمه غسل مى‌كند و سپس مى‌تواند اعمال را بجا آورد.

در فرض سؤال دكتر بايد او را به طبيب زن راهنمايى كند; مگر اينكه آن زن واقعاً اعتقادى به طبيب زن نداشته باشد و خود را ناچار بداند.

كفايت نمى‌كند و پول بر عهده كسى است كه آن را هزينه كرده است؛ مگر این‌که كسى او را فريب داده باشد كه از فریب‌دهنده مى‌گيرد.

درصورتی‌که واقعاً جنبه سهميّه داشته باشد مانعى ندارد؛ ولى اگر تنها جنبه اباحه تصرّف دارد، فقط حق‌دارند در انجام‌ مصرف كنند، ولى با خود بردن جايز نيست.

نگه‌داشتن پول فروشنده جایز نیست مگر این‌که قراردادى در بین باشد.

روزه از آن‌ها ساقط است؛ و به‌جای آن، درصورتی‌که قدرت مالى داشته باشند براى هرروز یک مدّ طعام كفّاره می‌دهند.

روزه از آن‌ها ساقط است و بجاى آن، درصورتی‌که قدرت مالى داشته باشند، براى هرروز یک مد طعام کفّاره می‌دهند.