مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اخیراً بعضى از مدّاحان ناآگاه و بی‌خبر، اشعار کفرآمیزى را در مجالس عزادارى می‌خوانند که اگر معنى آن را بفهمند سبب خروج آن‌ها از اسلام می‌شود. بر همه لازم است که امربه‌معروف و نهى از منکر را در این مسئله مهم فراموش نکنند و جاهلان خطاکار را به وظایف خود آشنا سازند و بهانه به دست دشمنان بهانه‌جو ندهند و لازم است از چنین مجالسى دورى کنند؛ و گوش کردن به نوار و سی دی کسانی که در مداحی یا شورهایشان اشعار کفرآمیز با مطالب موهن و زننده است، جایز نیست.

چنانچه طرفین می‌دانسته‌اند که مهر السنه طبق مشهور (پانصد درهم نقره) است اشکالى ندارد و باید با پول رایج حساب کنند، اما اگر هردو یا یکى آگاه نبوده‌اند احتیاط آن است که در مورد مقدار مهر باهم مصالحه کنند.

الف): اين حكم شامل چنين شخصى نمى‌شود.ب): اين مقدار براى اثبات احرام كافى نيست؛ بنابراين نمى‌توانيد او را محرم حساب كنيد. ج): انجام طواف نساء در اين مورد موافق احتياط است و عمل نايب در فرض كافى است. د): قربانى لازم نيست. هـ): اگر واجب الحج بوده، بايد براى او حج بجا آورند و آنچه شما بجا آورده‌ايد كافى نيست. و): به فتواى مرجع تقليد نايب عمل مى‌شود.

در فرض سؤال فقط قضا دارد.

حدیث مزبور از احادیث مشهوره است، البتّه اجمال آن به‌طور متواتر در کتب شیعه و اهل سنّت نقل‌شده است؛ ولى مفصّل و مشهور آن تنها در بعضى از کتب شیعه آمده است و مرحوم «شیخ عبدالله بحرانى» در کتاب «عوالم» آن را با سند خود، از جابر بن عبدالله انصارى، از حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) نقل کرده است؛ و چون بعضى از رجال این سند در میان بزرگان موردگفتگو است بهتر این است که به‌قصد رجاء خوانده شود و در این صورت روزه باطل نمی‌شود.

كودكان مى‌توانند براى عمره يا حج مُحرم شوند، اگر خودشان تميز بدهند «لبّيك» را همراه با نيّت مى‌گويند، و اگر غير مميّز باشند ولىّ يا كسى با اجازه ولىّ از طرف آنها نيّت مى‌كند و لبّيك مى‌گويد.

توقف در قسمت‌هایی که مسجد است جايز نيست و احتياط واجب آن است که در حرم (محوطه اطراف ضريح) امامان علیهم‌السلام توقف نکند، ولي داخل شدن به رواق‌های اطراف ضريح مطهر ائمه علیهم اسلام اشکالی ندارد.

زنى كه عقد دائم شده بنابر احتياط واجب نبايد بدون اجازه شوهر از خانه بيرون رود يا كارى در خارج خانه انتخاب كند (خواه اجازه لفظى باشد و يا از قرائن معلوم شود كه او راضى است) و جایز نیست بدون عذر شرعى از نزديكى كردن او جلوگيرى نماید. بر شوهر نيز واجب است كه غذا و لباس و منزل و لوازم ديگر را مطابق معمول (متعارف) براى او تهيّه كند (حتّى هزينه طبيب و دارو مانند آن) و اگر تهيّه نكند بنابر احتياط بدهكار او خواهد بود، خواه توانايى داشته باشد يا نه.

هرگاه شخص بيمار پس از فرستادن قربانى يا پول آن، بهبود يافت، به‌طوری‌که قادر به رفتن به‌سوی مکه شد، بايد به مکه برود و اعمال را انجام دهد، بنابراين اگر محرم به احرام حج تمتّع است و در وسعت وقت رسيد، اعمال عمره و حج را بجا مى‌آورد و اگر وقت تنگ باشد، به‌گونه‌ای كه با انجام عمره به وقوف عرفات نمى‌رسد، بايد به عرفات برود و حج افراد بجا آورد و احتياط آن است كه قصد عدول كند و پس ‌از انجام حج، عمره مفرده انجام دهد و اين حج كفايت از حجةالاسلام مى‌كند و اگر زمانى به مکه برسد كه وقت حج گذشته، يعنى به هیچ‌یک از وقوف مشعر و عرفات نمى‌رسد، عمره او تبديل به عمره مفرده مى‌شود و بايد آن را بجا آورد و از احرام خارج گردد و احتياط آن است كه قصد عدول به عمره مفرده كند و حج واجب را باوجود شرايط در سال ديگر بجا آورد.

در قتل عمد جنین دیه است و قصاص نیست حتّى جنین کامل، زیرا اوّل این که عمومات قصاص شامل جنین نمى شود. دوّم این که در روایات متعدّدى که در باب دیه جنین وارد شده، تعبیراتى وجود دارد که یا صریح در قتل عمد است و یا اعم از قتل عمد و خطا و شبه عمد مى باشد و در همه آنها تصریح به دیه شده و ثالثاً برفرض که مصداق شبهه شود، حدود و قصاص تُدْرَاُ بالشّبهات به خصوص این که فتواى به جواز قصاص در باب جنین از کسى از مشاهیر فقها دیده نشده است جز در موارد نادر.

درصورتی‌که در عرف محل افت قیمت را نیز جبران می‌‌کنند به همان صورت عمل کند و الا واجب نیست و ظاهراً فعلاً در عرف افت قیمت را محاسبه نمی‌کنند مگر اینکه تفاوت قیمت سالم و معیوب بسیار زیاد باشد.

احتياط واجب آن است كه شب را از اوّل غروب آفتاب تا اذان صبح حساب كند و در نيمه اوّل سال تقريباً ساعت دوازده و پانزده دقيقه بعدازظهر آخر وقت نماز مغرب و عشا است و در نيمه دوم سال ساعت يازده و پانزده دقيقه بعدازظهر آخر وقت نماز مغرب و عشا است، هرچند در ايّام سال كمى تفاوت دارد.

اگر امام جماعت جاهل قاصر باشد اشکالی ندارد ولی اگر جاهل مقصر باشد فقط باید نماز خودش را اعاده کند.

پول رایج پول اعتباری است.

در حال حاضر شما مكلّف به‌روزه نيستيد و احتياط واجب آن است كه اگر قدرت داريد براى هرروز به‌اندازه یک مدّ طعام (۷۵۰. گرم گندم) به شخص نيازمندى بدهيد. همچنين براى ايّام گذشته كه روزه نگرفته‌اید و تا سال بعد هم توانايى بر روزه نداشته‌اید.