مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

فرقی ندارد ولی در عقد دائم این نگاه وسعت بیشتری دارد.‌

در فرض سؤال روزه‌ها صحیح است.

با توجه به اینکه صیادان می گویند میگو نیست حرام است.

اين موضوع تابع قرارداد است و اگر قراردادى ندارند و جنبه رايگان نداشته، حقّ اجرة المثل دارد؛ و عمل مزبور نوعى اجاره است، نه اجاره اعضا; بلكه اجير شدن براى پرورش جنين.

محل در آن شرط نیست.‌

خواندن نماز قضا در این حالت مانعی ندارد، البته اگر امید بهبودی دارد احتیاط است صبر نماید و بعد از بهبودی بخواند.

دادن فطره براى آن حضرت مفهوم صحیحى ندارد؛ بهتر آن است که براى سلامتى و تعجیل در ظهور پرنور ایشان هر مقدار می‌خواهند صدقه بدهند.

در این‌گونه موارد مبلغ مختصرى که جوابگوى آن تصرّف باشد براى صغیر در نظر بگیرید و هزینه او کنید؛ در این صورت تصرفات فوق جایز است.

بر پدربزرگ واجب نیست و از بیت‌المال پرداخت می‌شود.

چنانچه طرفین به این شرط راضى شده باشند این شرط صحیح است.

از طرف او نیت می‌کنند و لباس احرام به تن او می‌کنند و لبیک گفته، در طواف‌ها با خود برده و نماز از طرف او می‌خوانند و او را در سعی همراه خود می‌برند و به هنگام تقصیر مقداری از موهای او را می‌چینند ولی اگر اسباب دردسر می‌شود او را محرم نکنید.

کار حرامی نکرده است ولی بهتر است سخنرانی کوتاه باشد تا همه از جماعت بهره‌مند شوند.

هرگاه كسى بر ديگرى حقّى داشته باشد (مثلاً طلبى يا قصاصى يا دیه‌ای يا حقّ ديگرى) يا ادّعاى حقّى كند كه دعوى او قابل‌قبول باشد چنانچه انسان ضامن شود كه صاحب حق يا مدّعى، شخص متّهم را رها كند و هر وقت او را خواست به‏ دست او بسپارد اين قرارداد را «كفالت» و به كسى كه ضامن اين كار مى‏شود «كفيل» گويند.

در صورتیکه از موسیقی هایی باشد که مناسب مجالس لهو و فساد نباشد اشکالی ندارد.

الف) چنانچه خطاى او از روى تقصير نبوده ضامن نيست.ب) هرگاه قبلاً برائت جسته و كوتاهى نكرده امّا خطا كرده ضامن نيست.