مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

مستحب است در حال تشهد بر ران چپ بنشيند و روى پاى راست را بر كف پاى چپ بگذارد و نيز مستحب است قبل از تشهد بگويد: «الْحَمْدُ لِلَّهِ» يا «بسم‌الله وَ بِاللَّهِ وَ الحَمْدُ لِلَّهِ وَ خَيْرُ الْأسْماءِ لِلَّهِ» و نيز مستحب است در حال تشهد دست‌ها را بر ران بگذارد و انگشت‌ها را به يكديگر بچسباند و به دامان خود نگاه كند و بعد از تمام شدن تشهد اوّل بگويد: «وَ تَقَبَّلْ شَفْاعَتَهُ وَ ارْفَعْ دَرَجَتَهُ» (خداوندا شفاعت پيامبر صلی‌الله عليه و اله را بپذير و درجه او را بالاتر ببر).

هرگاه نيّتشان خدمت باشد و گرفتن اجر و مزد براى تأمين زندگى صورت گيرد، اجر و پاداش اخروى آن‌ها محفوظ است.

درصورتی‌که دانشجوى دختر به‌اندازه كافى در اين رشته وجود نداشته باشد، يا احتمال قابل‌ملاحظه‌ای داده شود كه در آينده براى حفظ جان زنان مسلمان موردنیاز باشد، جايز است.

اگر سود متعارف باشد مانعی ندارد.

این کار درصورتی‌که مخالف قوانین و مقررات حکومت اسلامی باشد جایز نیست ولی بر مراکز علمی لازم است امکان استفاده از منابع علمی سالم را برای دانشجویان فراهم کنند.

دادن فطره براى آن حضرت مفهوم صحیحى ندارد؛ بهتر آن است که براى سلامتى و تعجیل در ظهور پرنور ایشان هر مقدار می‌خواهند صدقه بدهند.

كشتن و انتقال حشرات در حال احرام كفّاره دارد و كفّاره آن، خواه عمداً باشد يا از روى خطا، مقدارى طعام است.

چنانچه می‌توانند به هر طریقی حتی با کمک افراد دیگر آن را بازگردانند ولی اگر به‌هیچ‌عنوان ممکن نیست، قرار دادن در مسجد دیگری برای استفاده در همان مورد اولویت دارد.

هر دو معامله باطل است. زيرا اقدام موکّل در این‌گونه موارد، به معني عزل وکيل نيست. شايد تصوّر می‌کرده که وکيل اقدام نکرده، لذا خودش اقدام می‌کند.

احتياط مستحب آن است كه در مرضى كه با آن از دنيا مى‏رود (يعنى در آستانه مرگ) در بيش از ثلث مال خود چنين تصرفاتی نكند، مگر با اجازه ورثه.

هرگاه به مقدار متعارف فشار دهند تا بعداً از نجس و آلوده شدن کفن جلوگیری شود اشکالی ندارد.‌

جایز نیست ولی اگر به فقیر دهند او می‌تواند بفروشد و اگر کسی از فقیر بخرد حکم گوشت قربانی را ندارد.

ظاهرا این استحباب تنها در مورد آب است.‌

گریه بیانگر عواطف و عشق به بنیان‌گذار این مکتب است که درس شجاعت و ایمان و ظلم‌ستیزی به ما آموخت. مگر می‌شود رابطه عمیقِ عاطفى باشد و قطره‌های اشک در مصائب آن‌ها جارى نشود.

هرگاه دیه سنگین بوده باشد، باید مانند دیه عمد در اجل مناسب پرداخت شود، والا جنبه فورى دارد.