مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

این بیمارى از عیوب مجوّز فسخ نکاح نیست.

چنانچه شخص جنب يا حائض، كه عادتش تمام‌شده، براثر ازدحام جمعیت نتواند در حال عبور از مسجد احرام ببندد و بنا به عللى موفّق بر غسل نيز نشود، با توجه به اينکه احرام در مسجد رجحان دارد، هرچند احرام بيرون مسجد يا به محاذات هم صحيح است؛ مي¬تواند با تيمم بدل از غسل وارد مسجد شود و از داخل مسجد محرم شود؛ مانند جايي که فرد جنب امکان غسل ندارد و براي اقامه جماعت يا امر مهمي مجاز است با تيمم وارد مسجد شود.

در صورت ضرورت جايز است.

لازم است تا آنجا كه امكان دارد از جسدهاى ديگر استفاده شود.

آرى سعى او صحيح است؛ مشروط بر این‌که در حال شک و ترديد به اميد روشن شدن واقع مسئله سعى را ادامه دهد.

روزه گرفتن زن (روزه مستحبی) درصورتی‌که حقّ شوهرش از بين برود بدون اجازه او جايز نيست و اگر حقّ او از بين نرود نيز، بنا بر احتياط واجب بايد با اجازه شوهر باشد

كسى كه وقوف اختيارى عرفه و اضطرارى شب مشعر را درك كند (يعنى از ظهر روز نهم تا غروب در عرفات بوده و شب دهم در مشعر وقوف كرده و قبل از طلوع صبح به منى رفته است) درصورتی‌که وقوف اختيارى مشعر را به سبب عذرى ترك كرده، حجش صحيح و اگر عمدى بوده بنا بر احتياط واجب باطل است.

احتياط در ترك ریش‌تراشی است، ولى چنانچه قسمت چانه باقى بماند، كه گاه به آن ريش پروفسورى گفته می‌شود، كافى است. ولی جوانانى كه محاسن آن‌ها به‌صورت نامنظم روئيده می‌توانند آن را بتراشند تا به‌صورت كامل درآيد.

باید آنچه عهد کرده را بپردازد.‌

كسى كه رمى بعضى از جمرات را فراموش كند همانند كسى است كه تمام آن‌ها را فراموش كرده، بلكه كسى كه كمتر از هفت سنگ در تمام جمرات يا بعضى از آن‌ها انداخته، همين حكم را دارد؛ (بنا بر احتياط واجب). یعنی اگر از منى به مکه برود، چنانچه تا روز سيزدهم متوجّه شود بايد برگردد و انجام دهد و درصورتی‌که خودش نتواند، بايد نايب بگيرد و اگر بعد از روز سيزدهم متوجّه شود، يا عمداً آن را به تأخیر اندازد، بايد خودش يا نائبش در سال بعد در همان ايّام قضا نمايد و حجش صحيح است؛ و اگر زمانى يادش بيايد كه از مکه خارج‌شده، واجب است خودش در سال بعد قضاى آن را بجا آورد و در صورت عدم امكان، كسى براى او نيابت كند.

در صورت خوف ضرر نباید برود ولی اگر سالم برگشته اند کفایت از حج واجبش می کند.‌

اگر لباس افتاد برگردد و دوباره بپوشد.

نگاه کردن اگر عمدی نباشد مانعی ندارد.

خلاف احتياط است؛ ولى حرام نيست.

اين كار ذاتاً مانع شرعى ندارد، ولى مستلزم مسائل جنبى حرامى از قبيل لمس و نظر كردن است. بنابراين، هرگاه اين كار به‌وسیله محرمى مانند شوهر انجام شود، به اين صورت كه نطفه خود و يكى از دو همسرش را بگيرد و تركيب نمايد و در رحم همسر ديگر (هرچند عقد موقّتى با او خوانده باشد) كشت كند، مرتكب حرامى نشده‌اند. در غير اين صورت، براى مجاز بودن اين محرّمات جنبى بايد ضرورتى وجود داشته باشد.بنابراین هرگاه نطفه زن‌وشوهری را در خارج از رحم باهم تركيب كنند و در رحم شخص ثالثى قرار دهند، اين امر ذاتاً جايز است؛ ولى چون غالباً مستلزم نگاه و لمس حرام است، تنها در موارد ضرورت مجاز است.