مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر هنگام عقد چنین تعهدی را کرده باشد باید طبق آن عمل کند ولی تعهد قبل از عقد تاثیری ندارد مگر عقد مبنی بر آن خوانده شده باشد.

احتیاط واجب آن است که تماس مستقیم نداشته باشد.

درصورتی‌که این کار را به‌منظور تحقّق جنایتى کرده، یا می‌دانسته که این عمل غالباً سبب بروز جنایت می‌شود، هرچند نیّت آن را نداشته، ضامن است؛ و در مورد خودش، خونش هدر می‌باشد.

در تمام مواردى كه غسل بر او واجب می‌شود اگر غسل كردن مكرّر براى او ضرر دارد، يا مايه مشقّت زياد است می‌تواند به‌جاى آن تيمّم كند.

معمولاً استفاده از روش‌های سنّتى در مساجد و حسینیه‌ها بهتر است جز در مواردى که خطیب باید ایستاده سخن بگوید، مانند نماز جمعه که در آنجا استفاده از تریبون مانعى ندارد.

در مورد مرتد جايز است و در مورد ديگران تنها در صورت ضرورت و بر اساس شرایط تشریح مجاز خواهد بود.

چند چيز كفالت را به هم مى‏زند: 1. طلب طلبكار داده شود.2. طلبكار از طلب خود بگذرد.3. بدهكار بميرد.4. بدهكار يا شخصى را كه متّهم است به‏ دست طلبكار يا مدّعى بدهند.5. طلبكار حقّ خود را از كفيل ساقط كند.6. كفيل بميرد. 7- صاحب حق طلب خود را به‌وسیله حواله يا طور ديگر به شخص ديگرى واگذار كند.

در معامله طلا با طلا يا نقره با نقره، بايد فروشنده و خريدار پيش از آن‏كه از هم جدا شوند جنس و عوض آن را به يكديگر تحويل دهند، اگر تحويل ندهند معامله باطل است و اگر فقط مقدارى از آن را تحويل دهند معامله فقط به همان مقدار صحيح است و طرف مقابل مى‏تواند معامله را فسخ كند.

با توجه به آنچه در سؤال مطرح می‌شود دلیل مسئله این است که هنگامی‌که افراد وارد بازى می‌شوند عملاً از یکدیگر نسبت به حوادثى که در طبیعت بازى احیاناً نهفته است و حتّى اگر طبق مقررات هم عمل کنند باز هم این حوادث پیش می‌آید، برائت ضمنى می‌جویند، شبیه برائتى که طبیب لفظاً یا عملاً از مریض می‌گیرد و این کار سبب برائت ذمّه او می‌شود.

در فرض سؤال، هنگامی‌که دیه از طرف بیمه پرداخته شود، ذمّه راننده مقصّر پاک می‌شود.

در صورتی که دسترسی ندارند استفاده کنند و قیمت آن را از طرف آنها صدقه دهند.

در هر دو مورد سجاده کافی است. (مهر کفایت نمی‌کند.)

با توجه به اینکه معمولا در این حدود (یکی دو نمره) ارفاق می کنند چنانچه احتمال ارفاق بدهید ضرورتی ندارد یادآور شوید.‌

واجب نیست ولی احترام به آنها بسیار مناسب است.‌

امام جماعت بهانه‌ای نماز را رها می‌کند و یکی از مأمومین که شرایط امامت جماعت دارد را مقداری جلو می‌آورد و به مردم اعلان می‌کند که نماز را با وی تمام کنند و اگر چنین کسی در صف جماعت نباشد می‌تواند به مردم اعلام کند که من وضو ندارم (بی‌آنکه شرح دهد) و به آن‌ها بگوید نمازشان را ادامه دهند.