آنچه بیان کردید مجوز ترک روزه نیست ولی درصورتیکه واقعاً روزه گرفتن خوف ضرر داشته باشد (آنهم به تصدیق اطباء حاذق و متدین)، در این صورت میتوانند روزه نگیرند.
برگزارى مجالس گناه و آلوده به معصیت در هیچ مکانى جایز نیست و در مکانهاى منسوب به اهل بیت گناه مضاعفى دارد و باید از آن نهى کنید، اگر هیئت أمنا با این کارها موافقت کنند باید معزول شوند و امّا استفاده هاى مشروع شخصى از وسائل هیأت تنها در صورتى جایز است که واقفین به هنگام وقف آن را وقف عام کرده باشند. مزاحمت براى همسایگان در هیچ صورت جایز نمى باشد.
به سه روش امکان دارد:1- ابتدا اگر زن مهریه را طلبکار است ، کل مهریه را به شوهر می بخشد و نماینده آن بخشش را از طرف شوهر قبولمی کند و اگر کل مهریه را گرفته، مبلغی یا مالی را که در عرف مناسب میدانند به نماینده حاکم می دهد و نماینده از طرف مرد قبول می کند و بعد نماینده این صیغه را می خواند: ولایتاً عن قِبَلِ الحاکم الشرعی زوجة احمد خلعتها علی ما بذلت هی طالق.2- ابتدا مقداری یا تمام مهریه زوجه را از طرف زوجه به زوج بذل می کند سپس می گوید:زوجة فلان خلعتها علی ما بذلت هی طالق مرة هی طالق طلقة3- پس از بذل تمام یا بخشی از مهر از طرف زوجه به زوج می گوید:4- عن قبل الحاکم الشرعی زوجة فلان خلعتها علی ما بذلت هی طالق مرة طالق طلقة
اشکالی ندارد ولی هر قسط شامل چند کفاره کامل باشد.
هرگاه توأم با امر حرامى نگردد مانعى ندارد، مانند خلوت با اجنبى و مفاسد دیگر، ولى سزاوار است که مسؤولین کشورهاى اسلامى برنامهای براى جدا ساختن مراکز تحصیلى پسران و دختران تنظیم کنند.
در فرض سؤال نمیتواند، نذر و عقیقه دو چیز جدا هستند.
فرقى میان اعضاى بدن نیست، در هر مورد پانزده درصد دیه عضو است.
زن را نمیتوان مجبور كرد كه مثلاً لولههای خود را ببندد; حتّى نمیتوان او را مجبور كرد كه بهوسیله قرص و مانند آن جلوگيرى كند. ولى مرد میتواند با خوردن دارو، يا استفاده از آمپول، يا مانند آن، موقتاً از انعقاد نطفه جلوگيرى نمايد.
«ديوانه» و «سفيه» يعنى كسى كه مال خود را بيهوده مصرف مىكند و توانايى بر نگهدارى و معامله ندارد، حق ندارند در مال خود تصرّف كنند بلكه بايد زير نظر ولی آنها باشد.
هرگاه پيش از تمام شدن مدّت اجاره، ملك را به مستأجر بفروشد اجاره به هم نمىخورد و مستأجر بايد مالالاجاره را بپردازد، همچنين اگر به ديگرى بفروشد باز اجاره به حال خود باقى است.
احتياط مستحب آن است كه ـ در صورت امكان ـ در مسجد الحرام، يا مسجد النّبى، يا مسجد كوفه، يا مسجد بصره معتكف شود.
اشکالى ندارد، مشروط به اینکه طبیب در تلاش و کوشش خود کوتاهى نکند.
زنا با دخول محقق می شود ولی مقدمات آن نیز حرام است و تعزیر دارد.
نگاه كردن در آينه براى تزيين خود و اصلاح سرووضع خويش در حال احرام حرام است؛ خواه مرد باشد، يا زن؛ امّا براى هدفهای ديگر، مثل نگاه كردن رانندگان در آينه براى ديدن اطراف اتومبيل، يا نگاه كردن پزشك براى ديدن دهان و دندان بيمار، يا نگاه به آينه بى آنکه عكس خويش را در آن ببيند، يا نگاه كردن به آينه براى ديدن محل زخم صورت و مانند آن، مانعى ندارد. البته احتياط مستحب آن است كه به آينه نگاه نكند؛ هرچند براى زينت كردن نباشد.
