نسبت به مواردى كه دسترسى به ولى نيست، يا ولى ندارد مانعى نيست.
واضح است كه ساقط كردن جنين مسلمان جايز نيست، حتّى اگر فرزند نامشروع باشد؛ و در مورد بچههای كفّار نيز ساقط كردن مجاز نيست، حتّى اگر در مذهب آنها فرزند نامشروع باشد.
در صورتی که هوش و حواس کافی دارد می تواند ازدواج کند و اگر هوش و حواس کافی ندارد و قیم مصلحت بداند می تواند برای او زن بگیرد.
اگر دیه تبدیل به قیمت شود باید مطابق قیمت یوم الادا باشد مگر اینکه طرفین توافق به غیر آن نمایند.
روزى كه انسان شك دارد كه آخر ماه شعبان است يا اوّل ماه رمضان، اگر میخواهد روزه بگيرد بايد بهقصد آخر شعبان باشد و اگر به نيّت اوّل ماه رمضان روزه بگيرد حرام و باطل است.
فقط نسبت به او محرم است و در فرض سؤال طفل تعلّق به شوهر آن زن ندارد تا مسئله لعان پيش آيد.
هرگاه بعد از اتمام سعى و انجام تقصير، شك كند آيا هفت دور را کامل بجا آورده، يا نه؟ يا ساير شرايط موجود بوده، يا نه؟ اعتنا نمىكند.
كسى كه توانايى سفر حج ندارد و اميدى به تواناییاش در آينده نيز نمىباشد، علاوه بر اين، ازنظر مالى نيز مستطيع نيست، اگر شخصى نفقه حج او را بدهد، حج بر او واجب نمىشود تا شخصى را نايب كند كه از طرف او به حج برود، همچنين است اگر شخصى او را ميهمان كند.
در مورد زنان غیرمسلمان بهتر آن است که بدن خود را در برابر آنها برهنه نکنند هرچند با پوشاندن عورت، ظاهر کردن بقیه حرام نیست.
اشکالی ندارد ولی بعدازاین، تسبیحات اربعه بخوانید و یا حمد تنها.
در صورتی که به مصرف اعتیادش برساند جایز نیست.
این سنت حسنهای است که سابقه آن به سال اول هجرت برمیگردد؛ زمانی که پیامبر (صلیالله علیه و آله) میان مهاجرین و انصار عقد اخوت برقرار کردند و با توجه به شرایط سخت آن زمان، از یکدیگر ارث نیز میبردند که بعدها منتفی شد و شرایط دیگر باقی ماند.
۱. جايز نيست.۲. اگر احتمال آن قوى باشد مشكل است.۳. اشكالى ندارد.۴. تنها درصورتیکه ضرر ضعيف باشد میتواند اقدام كند.۵. اگر آزمایشها، جزئى از معالجه بيمار يا مقدّمه درمان او باشد مانعى ندارد; در غير اين صورت نياز به اجازه دارد.۶. درصورتیکه نجات جان مسلمانان بستگى به آزمايش روى اين شخص داشته باشد و اين شخص راضى باشد اشكالى ندارد.
در صورت ازدواج حقّ حضانت زن ساقط میشود خواه ازدواج دائم باشد یا موقّت، مگر اینکه مدّت ازدواج موقّت کم و کوتاه باشد و در خانه مراقب بچهها باشد و ازدواج موقّت هیچگونه تغییری در وضع ایشان ندهد که در این صورت ساقط نمیشود و هرگاه از شوهر دوّم طلاق بگیرد حقّ حضانت بازنمیگردد هرچند احتیاط مستحب آن است که زوج و زوجه در این مورد تراضى و تصالح کنند.
