حرمت نجس کردن مسجد
نجس کردن مسجد چه حکمی دارد؟
نجس كردن مسجد حرام است، خواه زمين مسجد باشد و يا سقف و بام و طرف داخل ديوارها و احتياط واجب آن است كه طرف بيرون ديوار مسجد را هم نجس نكند، مگر آنكه واقف آن را جزء مسجد قرار نداده باشد.
نجس كردن مسجد حرام است، خواه زمين مسجد باشد و يا سقف و بام و طرف داخل ديوارها و احتياط واجب آن است كه طرف بيرون ديوار مسجد را هم نجس نكند، مگر آنكه واقف آن را جزء مسجد قرار نداده باشد.
اگر در انجام عبادت، رضايت و خشنودى ديگرى را هم مدنظر داشته باشد و آن عمل خالص براى خدا نباشد، ريا و باطل است.
به جز ناصبی ها ازدواج سایر مذاهب اسلامی با یکدیگر مانعی ندارد.
توقف در مسجد برای شخص جنب جایز نیست و در مورد ذکرشده با توجّه به اینکه یقین به این مسئله از قبل نداشته، گناهى نکرده است، ولى خوابیدن در مسجد مکروه است.
هرگاه از ميّت فرزندى در شكم مادر باشد و در طبقه او وارث ديگرى نيز مانند اولاد و پدر و مادر وجود داشته باشد، بايد هنگام تقسيم براى بچهای كه در شكم مادر است سهم دو پسر را كنار بگذارند، هرگاه زنده به دنيا آمد ارث میبرد و چنانچه مثلاً يك پسر يا يك دختر به دنيا آيد زيادى را ورثه بين خودشان تقسيم مىكنند و اگر در طبقه او وارث ديگرى نباشد هرگاه حمل زنده متولد شود تمام مال به او مىرسد و الّا ميان ساير ورثه تقسيم میگردد؛ بنابراین جنین فینفسه نه مالک میشود و نه ارث میبرد.
چنانچه بر منبر نرود و مستند به منابع معتبر باشد و این کار لطمه ای به امر تبلیغ و حضور روحانیان درمنابر وارد نسازد اشکالی ندارد.
این گونه مسائل حکم رابطه نامشروع دارد و معیار آن تشخیص عرف است در صورت ثابت شدن حاکم شرع می تواند تعزیر کند.
با توجه به بیضی بودن کره زمین، دو طرف از چهار جهت فاصله کمتر و یکسانی تا کعبه دارند و نمازخواندن به هرکدام از آن دو جهت صحیح است و بعضی تلاش کردهاند آن نقطه را پیدا کنند و در میان جزایری غیرمسکونی در اقیانوس کبیر (اقیانوس آرام) آن را یافتهاند.
سقطجنین در هيچ مورد جايز نيست; مگر در موارد ضرورت.
در غیر احتیاجات همان مسجد یا حسینیّه جایز نیست مگر این که واقف آنها تصریح به عمومیّت استفاده از آنها کرده باشد.
لحظهای قبل از اذان تا رکوع رکعت اول حداکثر زمان مجاز است و غیر آن اولویتی ندارد.
این کار جایز نیست؛ مگر این که از مصادیق مفسد فى الارض باشد که البتّه تشخیص این مسأله و اجراى حکم تنها بر عهده حاکم شرع است.
اگر در نقل احكام شرعيّه عمداً دروغ گويد، مثلاً واجبى را غير واجب و حرامى را حلال ذكر كند، اگر منظورش نسبت دادن آن حكم به خدا يا پيغمبر صلیالله عليه و آله باشد، روزهاش بنا بر احتیاط واجب باطل است و اگر قصدش نسبت دادن فتوا به مجتهد است كار حرامى كرده، امّا روزهاش باطل نمیشود و كسى كه بدون اطّلاع، حكم مشكوكى را نقل میکند، نيز همين حكم را دارد.
بعد از شستن صورت بايد دست راست را از آرنج تا سر انگشتها بشويد و بعد از آن دست چپ را به همين ترتيب بشوید، البته برای این که یقین نماید آرنج را کاملاً شسته، كمى بالاتر از آرنج را هم بشويد.