مرد و زن پير كه روزه گرفتن براى آنها مشكل است میتوانند روزه را ترك كنند، ولى بايد براى هرروز يك مد (تقریباً 750 گرم) گندم يا جو و مانند اینها به فقير دهند و بهتر آن است بهجاى گندم و جو، نان را انتخاب كنند و در اين صورت احتياط واجب اين است بهاندازهای باشد كه گندم خالص آن مقدار يك مد شود.
هرگاه در بين نماز از ايستادن عاجز شود بايد بنشيند و اگر از نشستن هم عاجز شود بايد بخوابد، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى نخواند.
همین مقدار که بهصورت کامل بایستد کافی است.
اگر نمازگزار هنگام قیام پاها را بیشازاندازه گشاد بگذارد بهطوریکه از شكل ايستادن بيرون رود نمازش باطل است، مگر اينكه ناچار باشد.
هرگاه در موقع قيام روى یکپا بايستد نمازش اشكال دارد، ولى لازم نيست سنگينى بدن را بهطور مساوى روى هر دو پا قرار دهد.
بنا بر احتیاط واجب باید نماز را تمام کند و اعاده نماید.
چنانچه نشستن روی صندلی سبب شود قیام و رکوع را بهطورمعمول انجام دهد مقدم است اما اگر این دو را نتواند انجام دهد نشستن بر زمین به صورتی که سجده را کامل انجام دهد مقدم است.
هرگاه ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند و يادش بيايد كه ركوع نكرده بايد بايستد و به ركوع رود و اگر به حالت خميدگى به ركوع برگردد نماز او باطل است زيرا قيام متّصل به ركوع را بهجا نياورده است.
در موقع قيام نبايد بدن و پاها را حركت دهد و به طرفی خم شود يا بهجايى تكيه كند، ولى اگر از روى ناچارى باشد مانعى ندارد.
فقیری که کفاره را بهصورت نقدی دریافت میکند باید تمام آنها را صرف تهیه نان کند.
کفّاره روزه را به فقرا و مساکین هر دو میتوان داد و نیز باید فقط به مصرف نان و طعام برسد.
منظور آن است که رکوع از حالت قیام صورت پذیرد بنابراین کسی که بعد از خواندن سوره برای کشتن حیوان گزندهای (مثلاً) خمشده و پسازآن بدون آنکه کاملاً بایستد به رکوع برود قیام متصل به رکوع را بجا نیاورده و لذا واجب است کاملاً بایستد و سپس به رکوع برود.
انجام این کار مانعی ندارد.
