مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اسم مزبور، نام مناسبی نیست.

بر هر شخص مستطيعى واجب است یک‌بار در طول عمر خود حج بجا آورد و اين حج را حجةالاسلام مى‌گويند.

اگر محرم شكارى را ذبح كند، بنا بر مشهور در حكم ميته (مردار) خواهد بود و بنا بر احتياط واجب هیچ‌کس (چه محرم و چه غير محرم) نمى‌تواند از آن استفاده كند.

احتیاط آن است که ترک شود، ولی اعاده نمازهایی که دعای الهی عظم البلاء خوانده است لازم نیست.

طبق آنچه مشهور است مطالعه هنگام غروب موجب ضعف بینایی می شود.‌

باید طبق آداب غسل ترتیبى یا ارتماسى آن‌ها را غسل دهند، یعنی بعد از نیت توسط خود بیمار، نخست سر و گردن، سپس نیمه راست و پس‌ازآن نیمه چپ را می‌شوید و رعایت این ترتیب، مستحب است؛ بنابراین اگر همه بدن به هر صورتی شسته شود غسل صحیح است.

حرام است؛ مگر به منظور هدایت آنها به آیین حق.

با توجّه به این که ذى نفع در این جا جاهل به حکم است، مى توان او را به حکم شرع ارشاد کرد.‌

هرگاه به جاى غسل تيمّم كند و بعد كارى كه وضو را باطل مى‏كند انجام دهد براى نمازهاى بعد فقط بايد وضو بگيرد و اگر نمى ‏تواند وضو بگيرد به جاى آن تيمّم كند.

این ارتباط امکان دارد ولی رفتن دنبال این کارها جایز نیست.

اشكالى ندارد.

ساير نام‌های خداوند نيز حكم لفظ جلاله (الله) را دارد؛ (بنا بر احتياط واجب) بنابراین اگر مُحرم در مقام خصومت و مجادله براى اثبات يا نفى مطلبى در مقابل ديگرى، به «رحمان» يا «رحيم» يا «خالق آسمان و زمین» و مانند آن قسم بخورد، جدال محسوب مى‌شود.

وقف كننده بايد بالغ و عاقل و داراى قصد و اختيار باشد و شرعاً حق تصرّف در اموال خود را داشته باشد، بنابراين انسان سفيه يا بدهكارى كه حاكم شرع او را از تصرّف در اموالش منع كرده اگر چيزى از اموال خود را وقف كند صحيح نيست.

حاجى بعد از تقصير عمره تمتّع از احرام خارج مى‌شود و تمام آنچه بر مُحرم حرام بود بر او حلال مى‌شود؛ مگر صيد و شكار كردن كه همچنان بر او حرام است؛ زيرا صيد حَرَم براى همه حرام است و احتياط آن است كه سر را نيز نتراشد.

چون محاذى بودن شهر جدّه با هیچ‌یک از میقات‌ها مسلّم نيست، بايد براى احرام به ميقات يا به محاذات ميقات برود و اگر هیچ‌کدام امكان ندارد، احتیاطاً با نذر محرم مى‌شود و سپس بنا بر احتياط در ابتداى حرم تجديد احرام مى‌كند.