مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

باید منصب قضا را به دیگرى بسپارد.

مانعی ندارد.

میان امام و مأموم و همچنين میان مأمومین نسبت به یکدیگر بايد چيزى كه مانع ديدن است نباشد، بلكه حائل شیشه‌ای نيز اشكال دارد، امّا اگر مأموم زن باشد حائل میان او و مردان مانعى ‏ندارد.

اشكالى ندارد.‌

هرگاه لباس يا بدن نجس باشد و نداند يا مى‌دانسته و فراموش كرده، چنانچه بعد از طواف بفهمد طوافش صحيح است و اگر در حال طواف بفهمد بايد لباس خود را عوض كند و با لباس پاك طواف را ادامه دهد و اگر لباس پاكى همراه ندارد طواف را متوقف مى‌كند و لباس يا بدن را آب مى‌كشد، سپس باقيمانده طواف را به‌جا مى‌آورد و طوافش صحيح است؛ خواه قبل از انجام‌ نصف طواف باشد، يا بعدازآن.

هرگاه به صورت شرط فعل باشد یعنی بگوید من این عقد را فسخ نمی کنم صحیح است ولی اگر بگوید حق فسخ نداشته باشم باطل است.‌

اگر به‌اندازه یک بندانگشت باشد کافی است.

وجود انگشتر و دستبند و مانند آن اگر مانع رسيدن آب نباشد، براى وضو ضررى ندارد و مى تواند آن را جابه جا كند تا آب به زير آن برسد و شسته شود و اگر بعد از وضو، انگشتر يا مانع ديگرى در دست ببيند و نداند موقع وضو بوده يا نه، وضوى او صحيح است، به شرط اين كه احتمال بدهد در حال وضو توجّه به اين امر داشته است.

۱. در موارد مرگ مغزى، بی‌صورتی كه در بالا ذكر شد، اگر موضوع قطعى و يقينى باشد، چنان فردى در این‌گونه احكام مانند ميّت است (هرچند پارهاى از احكام ميّت مانند غسل و نماز و کفن‌ودفن و غسل مسّ ميّت بر او جارى نمی‌شود) بنابراين برداشتن اعضاى او براى نجات جان مسلمانان مانعى ندارد.۲. در مواردى كه عضو را بعد از مرگ كامل برمی‌دارند و نجات جان ديگران منوط به آن است، اذن قبلى يا اجازه بازماندگان لازم نيست، هرچند بهتر است.۳. در مورد جواز قطع اعضا، احتياط دادن ديه است.۴. بر عهده كسى است كه عضو را قطع كرده است.۵. دركارهاى خير براى ميّت مصرف می‌شود.

اشياء چرمي خواه ذبح اسلامي باشند يا ذبح غير اسلامي پاک و خریدوفروش آن جايز است ولي نمی‌توان با آن نماز خواند

مرغابی حلال گوشت است.

بر عهده طبيب است.

درآمد آن حرام نیست ولی ترک منزل در فرض سؤال حرام است.

پس از وفات یکی از زن و شوهر، دیگری به او نامحرم نمی‌شود ولی محرمیتشان تنها محدود به نگاه کردن و غسل دادن است. هرچند احتياط مستحب آن است كه اگر ضرورتى نيست غسل ندهد.

در صورتی كه ضرر مهمّى به او مىرسد یا خطر مرگ برای او و سرایت به دیگران وجود دارد، بيمار نباید از درمان خودداری و یا آنرا قطع كند.‌