سرقت به هر حال حرام است و اگر اطّلاعاتى باشد که جنبه مالیّت دارد و در عرف عقلاى امروز خرید و فروش مى شود، در صورتى که شرایط حدّ سرقت در آن جمع باشد، اجراى حدّ سرقت در آن بعید نیست; البتّه این در مورد کسانى است که اموال آنها محترم است.
هرگونه عملى که سبب انقراض حیوانات شود، و از این ناحیه ضرر و زیانى به جامعه برسد، جایز نیست.
دیه زن و مرد در این مورد تفاوتی ندارد و بر اساس دیه کامله مرد محاسبه میشود.
دست زدن به جلد و کاغذ قرآن براى کسانى که وضو ندارند اشکالى ندارد، فقط دست روى خط قرآن نباید بگذارند، خواندن قرآن نیز با وضو و بیوضو هر دو ثواب دارد، هرچند با وضو بهتر است، بچهها را نیز نباید از دست زدن به قرآن نهى کرد، بلکه باید آنها را به قرآن آشنا کنید، حتّى اگر دست روى خطوط قرآن بگذارند براى بچه مای نابالغ اشکالى ندارد، امّا باید به آنها توجّه داد که احترام قرآن را حفظ کنند.
هرگاه بعضى قصاص کنند (مثلاً اولیاى دم یکى از مقتولین فاضل دیه را بپردازد و قصاص کند) دیه بقیّه از اموال قاتل پرداخته میشود.
براى پاك شدن زمين و پشتبام با تابش آفتاب چند شرط است: اوّل اينكه چيز نجس داراى رطوبت مسرى باشد، بنابراين اگر خشك باشد بايد آن را قبلاً تر كنند تا بهوسیله آفتاب خشك گردد. دوم اینکه عين نجاست را قبلاً برطرف سازد. سوم اینکه آفتاب مستقيماً بر آن بتابد، نه از پشت ابر و مانند آن، مگر اینکه ابر بهقدری نازك باشد كه مانع تابش آفتاب نشود ولى تابش از پشت شيشه مانعى ندارد. چهارم اينكه چيز نجس بهواسطه تابش آفتاب خشك شود، امّا اگر به كمك باد يا وسيله حرارت ديگرى خشك شود كافى نيست، مگر اينكه بسيار كم باشد كه بگويند با آفتاب خشکشده است.
در صورتى كه باعث نجات جان مسلمانى شود جايز است.
چنانچه براى سال معینى اجیرشده، اعلام و اجازه لازم است.
تفاوت این دو در صیغه است و تفاوت دیگری ندارند.
افراد نابينا اگر همراه نداشته باشند، معمولاً مستطيع نيستند و اگر قبلاً استطاعتى نداشتهاند، لزومى ندارد كسى را بهجا خود بفرستند؛ مگر اینکه خودشان مايل باشند.
هرگاه خاك و مانند آن براى تيمّم ندارد امّا مىتواند خريدارى كند واجب است اقدام نمايد.
در فرض سوال ورثه میت حق مطالبه دارند که بعد از بلوغ یا رفع جنون یا از طریق ولی انجام می شود و در صورت فوت آنها و عدم مطالبه حق از قذف کننده به ورثه بعد از خود نیز انتقال پیدا می کند.
