مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

طبق روايات متواتر مستحب است; مگر نسبت به اشخاصى كه براى آن‌ها ضررى داشته باشد.

ادّعای شوهر پذیرفته نیست و باید به زندگی با شما ادامه دهد و حقوقتان را بپردازد.

در فرض سؤال اگر تا سال آینده توانایی گرفتن روزه را پیدا نکند روزه ساقط است و فقط باید کفاره بدهد.

درصورتی‌که علم به نجاست آن نباشد، اشکالى ندارد و اگر یقین به نجاست آن دارید باید آب بکشید.

مستحب است از طرف معصومين علیهم‌السلام حج نيابتى انجام دهد و نيز انجام طواف از طرف آن‌ها، يا ديگران مستحب است.

مستحب است كه از اموال خود از طرف خويشاوندان يا دوستان و بزرگان حج بجا آورد؛ چه زنده باشند، يا از دنيا رفته باشند. مشروط بر این‌که دوستان و خويشاوندانش در مکه نباشند، يا معذور باشند.

درصورتی‌که فایده معقولی داشته باشد مانعی ندارد.

هرگاه روزه ماه رمضان را عمداً یا به‌واسطه عذرى نگيرد و تا رمضان آينده عمداً قضاى آن را بجا نياورد درحالی‌که عذرش برطرف شده، بايد بعداً روزه را قضا كند و براى هرروز يك مد طعام كفّاره بدهد، همچنين اگر در قضاى روزه كوتاهى كند تا وقت تنگ شود و در تنگى وقت عذرى پيدا كند، بايد بعداً هم قضا به‌جا آورد و هم كفّاره دهد، امّا اگر كوتاهى نكرده و اتفاقاً در تنگى وقت عذرى پیداشده فقط قضا لازم است.

واردکردن ضرر و زیان به خود دیه ندارد هرچند در بسیارى از موارد گناه است.

درصورتی که رطوبت خود را نشان ندهد می توانند از سایر اعضای وضو رطوبتی بگیرند و با آن پا را مسح کنند.

حق طلاق قابل‌واگذاری نیست ولی می‌تواند بگوید وکالت در طلاق را به تو می‌دهم در برابر اینکه مهریه را به من ببخشی.

اکنون باید از آن جدا شود هر چند در ظاهر با هم زندگی کنند ولی فرزندان آنها حلال زاده اند چون اطلاع نداشتند.‌

بارها گفته‌ایم که اگر مرد قادر به پرداخت مهریه نباشد او را شرعاً نمی‌توان زندانی کرد بلکه باید تقسیط شود و با اولین قسط، زن باید تمکین کند و طرح مجدد دعوا در این فرض جایز نیست.

چنین کاری جایز نیست.

وصیت‌کننده بايد بالغ و عاقل باشد، ولى بچه ده‌ساله‌ای كه خوب و بد را تميز مى‏دهد اگر براى كارهاى خير، مانند ساختن مسجد و مدرسه و بيمارستان، يا براى خويشاوندان خود وصیت مناسب و معقولى كند صحيح است و نيز بايد وصیت‌کننده سفيه نباشد و حاكم شرع او را از تصرّف در اموالش ممنوع نكرده باشد و از روى قصد و اختيار وصیت كند، نه از روى اكراه و اجبار.