حکم زکات فطره جنین
آیا باید برای جنین در شکم مادر (چه قبل از دمیده شدن روح یا بعدازآن) زکات فطره پرداخت نمود؟
فطریه بر جنین درون شکم مادر واجب نمیشود.
فطریه بر جنین درون شکم مادر واجب نمیشود.
احتیاط واجب آن است که کمتر از یک سال نباشد و بیش از آن دلیلى بر جواز ندارد.
نفقه بر عهدهی پدر است و درصورتیکه فوتشده است یا در دسترس نیست بر عهدهی قیّم او است.
احتیاط در مسئله احتیاط واجب است و زن نباید تمکین کند.
كسى كه از روى ندانستن و جهل به مسئله، تقصير را ترك كند، حكمش حكم ترك عمدى است، (عمره او باطل است و حج او مبدّل به حج اِفراد مىشود؛ يعنى بايد حج را تمام كند و پس از حج، عمره مفرده بهجا آورد (بنا بر احتياط واجب) و حج او صحيح است. هرچند احتياط مستحب آن است كه در سال بعد حج را اعاده كند.)
اشكالى براى طوافش ايجاد نمىكند.
درصورتیکه نطفه زوجین در خارج از رحم تلقیح شود و سپس به رحم زن دیگری منتقل گردد، این کار ذاتاً اشکالی ندارد. ولی با توجه به اینکه غالباً مستلزم نظر و لمس حرام است جز در موارد ضرورت جایز نیست.
كفارّه پوشانيدن سر بهطور عمد براى مردان يك گوسفند است ولى در صورت جهل و فراموشى و غفلت كفّاره ندارد.
در موضوع جدال سوگند دروغ و راست يكسان است؛ ولى اگر قسم دروغ باشد، كفّاره آن در همان مرتبه اوّل يك گوسفند است و احتیاط آن است كه براى دو بار قسمِ دروغ يك گاو و براى سه بار يك شتر كفّاره دهد و اگر راست باشد، چنانچه سه مرتبه تكرار كند كفّارهاش يك گوسفند مىباشد؛ امّا كمتر از سه بار كفّاره ندارد؛ هرچند در حال احرام كار خلافى كرده و بايد استغفار كند.
این کارهای مناسب نیست و بجای آن زیارت نامه بخوانند و طلب شفاعت کنند.
اثبات عدالت شاهد لازم است و احراز آن مانند احراز سایر موضوعات است، از طریق علم و یقین، یا شیاع موجب اطمینان، یا حُسن ظاهر در برخوردها و معاشرتها که کاشف از تقواى باطنى باشد، یا شهادت دو شاهد شناخته شده بر عدالت او، حاصل مى شود.
بهیقین باید کودکان و نوجوانان را از همان سنین پایین به مکتب حسینى (علیهالسلام) آشنا ساخت و درس آزادگى، ایمان و شهامت را از همان اوّل به آنها آموخت، حضور آنها لازم است هرچند گاهى عوارض مختصرى داشته باشد.
عزاداري سیدالشهدا (ع) از افضل قربات است ولي بايد از انجام اعمالي كه موجب ضرر به بدن يا وهن مذهب میشود اجتناب كنيد؛ و چنين نذري لازم الوفا نيست.
بايد حيوان بعد از سر بريدن حركتى كند اگر چه مثلًا چشم يا دم خود را حركت دهد يا پاى خود را به زمين زند كه معلوم شود زنده بوده و احتياط واجب آن است كه خون به مقدار كافى از آن بيرون بريزد.